เขาได้พบแล้ว เขาคิดว่าสิ่งที่ทำได้ในตอนนี้คือการนำมันไปศึกษาเพียงเท่านั้น
หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจแล้ว เฉินเฉียงก็รีบออกจากก้นสมุทรของอ่าวมังกรซ่อนแห่งนี้ โดยเขานั้นคิดว่าจะกลับไปที่เกาะเอ้อเทียนเพื่อทำการแลกเปลี่ยนกับเมล็ดพันธุ์แห่งโลกสักหน่อย
เมื่อไปถึง เขาได้เปลี่ยนรูปลักษณ์เป็นหม่าหลิว
ที่ร้านค้าใหญ่ร้านหนึ่ง
ในทันทีที่เฉินเฉียงเข้าไป ก็ได้มีคนที่น่าจะเป็นเจ้าของร้าน ได้เดินเข้ามาหาเขาอย่างคุ้นเคย
“โย่ หม่าหลิวไม่ใช่เหรอนั่น” ข้าได้ยินมาว่าทีมของเจ้านั้นลงไปที่ก้นสมุทรไม่ใช่เหรอ
เมื่อเฉินเฉียงได้ยินก็อดที่จะมีใจเต้นแรงไม่ได้ นั่นก็เพราะเขานั้นไม่คิดว่าหม่าหลิวผู้นี้จะมีชื่อเสียงอยู่บ้าง
แต่เดิม เขาคิดว่าจะปลอมตัวเป็นคนผู้นี้ ก็เพื่อที่จะไม่ให้เกิดปัญหาตามมา
นึกไม่ถึงว่าไม่ว่ายังไงเขาก็น่าจะพบปัญหาอยู่ดี
และจากที่ฝังดูแล้ว ดูเหมือนเจ้าของร้านนี้จะสืบมาเป็นอย่างดีแล้วว่าหม่าหลิวผู้นี้ได้เข้าไปยังก้นสมุทรมา และการที่เขารอดกลับมาแล้วปรากฏกายให้เห็นนี้ เจ้าของร้านผู้นี้ย่อมรู้ดีว่าเขานั้นย่อมได้ของติดไม้ติดมือมา
และด้วยความป่าเถื่อนของเกาะเอ้อเทียนนี้เอง มันเป็นสถานที่ที่รวมผู้คนไว้ครบทุกรูปแบบ และย่อมจะมีคนที่ไม่ปล่อยให้คนอื่นได้ประโยชน์ได้มากกว่าตนไปอย่างแน่นอน
และนี่เองทำให้เฉินเฉียงไม่คิดที่จะเปิดเผยทุกสิ่งที่เขาได้รับมา
แต่เดิม เพื่อการเพิ่มโอกาสที่จะได้รับยาโลกาหวนคืนมานั้น เฉิน
