งใจว่าจะรีบบินไปจากที่นี่ในทันที
แต่เพราะไม่อยากจะเตะตา เขาจึงได้เพียงยอมเดินออกไปที่ชายเกาะก่อนเพียงเท่านั้น
หลังจากถึงชายหาดแล้ว เฉินเฉียงก็ได้สยายปีกสีเงินที่มีขนาดเก้าเมตรของตนออกมา ก่อนที่จะใช้ทักษะอินทรีย์สยายปีก พุ่งออกไปจากพื้นที่เกาะเอ้อเทียนในชั่วพริบตา
แต่ด้วยการที่เขานั้นมีค่าพลังจิตที่สูงล้ำ ไม่นานเขาก็รับรู้ได้ว่ามีคนห้าคนปรากฏตัวตามหลังเขามา
และหนึ่งในนั้นคือเจ้าของร้านเมื่อครู่นี้
และเมื่อนึกถึงใบหน้าของเจ้าของร้านคนนี้ที่แสดงออกมาก่อนหน้านี้แล้ว นี่ทำให้เฉินเฉียงเข้าใจได้ในทันที
อย่างไรก็ตาม กับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในการมาที่เกาะเอ้อเทียนในครั้งนี้ เป็นสิ่งที่เขาปรารถนาเสียยิ่งกว่าตอนที่เขาเกิดขึ้นที่ภาคกลางมากนัก
ถึงแม้จะเป็นเรื่องผลประโยชน์เหมือนกัน แต่มันก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกับชาติพันธุ์แต่อย่างใด
แต่ให้มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับผลประโยชน์เหมือนกัน แต่ทั้งสามเผ่าพันธุ์นั้นกลับร่วมมือกันดี
และด้วยความเร็วของเจ้าของร้านกับคนที่เหลือนี้ นอกจากเจ้าของร้านแล้ว เขาเชื่อว่าอีกสี่คนนี้ก็เป็นระดับกึ่งราชา ส่วนเจ้าของร้านนี้ เขาเชื่อว่าอย่างน้อยๆก็ควรจะอยู่ในระดับราชาขุนพลขั้นกลาง
และกับศัตรูที่อ่อนด้อยเช่นนี้ ความจริงแล้วเขาสามารถทะยานทิ้งห่างพวกนี้ไปตอนไหนก็ได้แล้วแต่ใจเขา
แต่ด้วยตัวเขาในตอนนี้นั้นได้ผ่านการเผาผลาญแก่นสายเลือดของตนไป จนทำให้ตัวเขานั้นไม่อาจเพิ่มระดับการบ่มเพาะ
