าะ
และแม้จะเป็นบนเกาะแห่งนี้ ราคาของดอกไม้ร้อยสีสันก็แพงอย่างไม่อยากจะเชื่อ
ตอนที่เฉินเฉียงกำลังคิดเรื่องนี้อยู่นั้น ก็ได้มีกึ่งราชาสี่คนกลุ่มหนึ่งได้ตรงไปยังร้านค้าที่มีชื่อว่าทองคำเปลว คนทั้งสี่พึ่งจะได้รับภารกิจเก็บหญ้าร้อยสีสันมา และนี่ก็ทำให้ทุกคนก็ต้องมายืนพูดคุยกันก่อนที่จะมุ่งตรงไปยังก้นสมุทร
“พี่ชาย เจ้าของร้านทองคำเปลวก็บอกมาแล้วว่าตราบใดที่พวกเราได้ดอกสีสันมาแม้จะเพียงแค่ดอกเดียว พวกเขาพร้อมที่จะจ่ายสี่หมื่นแก่นวิญญาณให้กับพวกเรา”
“สี่หมื่นเลยเหรอ โอ้ แม่ เจ้า ว่าแต่กัปตันหลิว ข้าได้ยินมาว่าคนที่ไปที่นั่นในแต่ละปีนั้นไม่เคยได้กลับมาเลยนา”
“ถึงเจ้าจะพูดแบบนั้นนะ เฉียนเสี่ยว แต่เจ้าก็อย่าได้ลืมไปว่าพวกเราทุกคนล้วนแล้วต้องการไปถึงระดับราชาให้ได้ มันเป็นไปไม่ได้เลยที่พวกเราจะทำได้หากไม่มีแก่นวิญญาณจำนวนมากน่ะ”
“ยิ่งไปนั้นก็คือ ต่อให้เราก้าวไปถึงระดับราชาแล้ว ยังไงซะ พวกเราต้องการแก่นวิญญาณให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้”
“บนโลกนี้เองก็ไม่ได้มีเหมืองแก่นวิญญาณมากนัก และด้วยระดับของพวกเรานั้นก็ไม่อาจจะเข้าไปยังเขตแดนจักรพรรดิได้แล้ว นี่จึงเป็นวิธีการเดียวที่เราจะได้แก่นวิญญาณมาเป็นจำนวนมาก”
“มีเพียงผู้ที่อยู่ในระดับราชาขุนพลขั้นสูงช่วงปลายขึ้นไปเท่านั้นที่จะผลิตแก่นวิญญาณได้ด้วยตัวเองเพียงเท่านั้น”
“หม่าหลิว เจ้าคิดว่ายังไง”
ชายที่หน้ายาวเหมือนม้าได้ขบฟันไปสองทีอย่างเคร่งเครียดก่อ
