นจะพยักหน้ารับ “ทำมันกันเถอะ หากว่าสำเร็จ อย่าว่าแต่หนึ่งดอกเลย พวกเราอาจจะได้มาสองสามดอกเลยด้วยซ้ำ เมื่อถึงเวลานั้น เมื่อนำพวกมันไปแลกเปลี่ยนเป็นแก่นวิญญาณแล้ว มันเพียงพอที่จะทำให้พวกเรานั้นไปถึงระดับราชาขุนพลช่วงปลายได้อย่างแน่นอน”
ยิ่งไปกว่านั้นคือ พวกเรายังมีเจ้าฉลามแก่อยู่ที่นี่ มันเองก็เป็นถึงสัตว์ประหลาดแห่งท้องทะเลในน่านน้ำแห่งนี้ มันน่าจะคุ้นเคยกับที่นั่นเป็นอย่างดี
เมื่อพูดจบ หม่าหลิวก็ได้หันไปชี้ยังชายที่มีใบหน้าขาวกระจ่างที่อยู่ด้านหลัง
ฉลามแก่จึงได้พูดออกมา ด้วยท่าทางที่จริงจัง “ข้าแม้จะอยู่ในน่านน้ำแห่งนี้ แต่ข้าก็ยังไม่กล้าไปที่ก้นมหาสมุทรนั่นเพียงคนเดียวเลยนะ”
“ข้ามีเพื่อนที่ไปที่นั่นสองคน แต่พวกเขาไม่เคยกลับมา”
“ถึงแม้จะพูดอย่างนั้น แต่ข้าก็เชื่อว่าพวกเราที่ทำงานร่วมกันถึงสี่คน จะมีโอกาสอย่างมากที่จะได้รอดชีวิตกลับมา”
“ต้องให้ได้อย่างนั้นสิ ในเมื่อตกลงกันได้แล้ว พวกเราก็ไปที่นั่นกัน”
หลังจากพูดจบ หม่าหลิวก็ได้นำอีกสามคนมุ่งตรงไปยังก้นสมุทรของคาบสมุทรมังกรซ่อน
ด้วยการที่พลังจิตของเฉินเฉียงนั้นสูงล้ำ เขาได้ยินทุกคำพูดของคนกลุ่มนี้ และนี่ทำให้เขาตัดสินใจที่จะลอบติดตามไป
หลังจากออกจากเกาะเอ้อเทียน ฉลามแก่ผู้ที่คุ้นเคยน่านน้ำนี้กว่าใครก็ได้เป็นผู้นำพาทุกคนไป ทุกคนได้อมไข่มุกขจัดวารีไว้ในปากพลางกระโดดลงน้ำตามไป
หลังจากที่ทั้งกลุ่มว่ายน้ำไปประมาณห้าถึงหกไมล์ เฉินเฉียงก็ได
