ทุ่มของโกรธที่ยังค้างคาของตนไปยังราชาสวรรค์
“ราชาสวรรค์ ปล่อยเฉินเฉียงออกมา เขาเป็นคนของข้า”
“คนของเจ้า ฮ่าฮ่าฮ่า ฮ่าฮ่าฮ่า ฮ่าฮ่าฮ่า” ราชาสวรรค์หัวเราะอย่างบ้าคลั่งก่อนจะชี้นิ้วของตนไปยังหลุมศพของซุนต้าฮู่แล้วพูดออกมา “หลินเฟิง เจ้านั้นไม่ใช่คู่มือของราชาผู้นี้ ราชาผู้นี้ขอแนะนำว่าเจ้านั้นควรจะทบทวนบาปกรรมของตนต่อหน้าหลุมศพของซุนต้าฮู่….สักสองวันก็แล้วกัน”
เมื่อพูดจบ ราชาสวรรค์ก็ได้ใช้ทักษะข้ามมิติ และหายไปอย่างไร้ร่องรอย
ในโลกใบเล็ก เฉินเฉียงนั้นกำลังครุ่นคิดอยู่ว่าเขานั้นต้องพบเจอกับการลงทัณฑ์ใดบ้างจากราชาสวรรค์ เพราะยังไงซะ เขานั้นเป็นคนช่วยเป้าหมายในการฆ่าฟันอย่างเว่ยหยวนตี้ไปจากเขา
เขานั้นรับรู้ได้เป็นอย่างดีว่าราชาสวรรค์นั้นมีความต้องการฆ่าเว่ยหยวนตี้มากมายขนาดไหน แต่เขานั้นก็ยังมีเรื่องที่ต้องรู้จากปากของเว่ยหยวนตี้ให้ได้ก่อนที่ราชาสวรรค์จะฆ่าเขาไปอยู่ดี
ในตอนนี้ ยังไงซะ เขาเองก็ทำลายแผนการของราชาสวรรค์ไปแล้ว แล้วราชาสวรรค์จะปล่อยเขาไปได้ยังไง
แต่เขานั้นกลับนึกไม่ถึงว่า หลังจากที่ไปถึงเกาะเทียนลี่ ในทันทีที่เขาปรากฏตัว ราชาสวรรค์กลับมอบเม็ดยาสีแดงสดให้กับเขาแทน
“เฉินเฉียง รับยานี้ไป”
“เอ่อออ นี่…..” เฉินเฉียงนั้นมีความเชี่ยวชาญในฐานะคนปรุงยาอยู่แล้ว หลังจากได้รับยา เขาเองก็รู้ดีว่ามันไม่ใช่ยาพิษแต่อย่างใด
เพียงแต่เขานั้นไม่รู้ว่าทำไมราชาสวรรค์ถึงได้ให้เขากัน
“อะไรซะอีกล่ะ
