ดถึงเรื่องที่ว่าเขาได้คือครองความลับของเขตแดนจักรพรรดิอีก
“ฮ่าฮ่าฮ่า…..ข้านั้นแค่ยกตัวอย่างน่า เจ้าไม่เห็นต้องจริงจังถึงขนาดนี้ เอางี้ ข้าพูดใหม่ สมมติว่าในวันหนึ่ง เจ้าพบความจริงว่าเว่ยหยวนตี้นั้นเป็นคนฆ่าพ่อเจ้ากับมือ แล้วเจ้านั้นจะทำเช่นไร”
เฉินเฉียงนั้นได้มองกลับไปยังราชาสวรรค์ด้วยสายตาที่แหลมคม เขาตอบออกมาอย่างไม่ลังเล “ความแค้นของพ่อข้าต้องถูกสะสาง ไม่ว่ามันผู้นั้นจะเป็นใคร ข้าคนนี้ก็จะไม่ละเว้น”
“โห่ แล้วถ้าลูกสาวของเว่ยหยวนตี้มาขัดขวางล่ะ”
“อย่างที่ข้าบอกข้าไว้ก่อนหน้า ไม่ว่าใคร ข้าก็จะไม่ละเว้น”
“ดี ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ข้าจะบอกเจ้า นอกจากดอกไม้ร้อยสี เจ้ายังหาต้องหาเมล็ดพันธุ์แห่งโลก ที่เหล่าระดับกึ่งราชาต้องมี”
“อย่างเช่นหยานเสวี่ย ในตอนนี้เธออยู่ในระดับกึ่งราชาแล้ว เจ้านั้นคิดว่าจะโค่นล้มนางได้งั้นเหรอ”
“หากเจ้ามั่นใจขนาดนั้นล่ะก็ ข้าก็จะบอกเจ้าแล้วกันว่า เมล็ดแห่งโลกนั้น จะฝังอยู่ในจุดชีพจรชานจ้งบริเวณอกของผู้ที่อยู่ในระดับกึ่งราชา”
หลังจากชี้ไปที่บริเวณที่เมล็ดแห่งโลกตั้งอยู่ที่อกของตนเพื่อประกอบการอธิบายแล้ว ราชาสวรรค์ก็ได้พูดต่อ “ส่วนดอกไม้ร้อยสีสันนั้น มีเพียงสถานที่เดียวในโลกนี้ที่มีพวกมันอยู่”
“ที่ใดกัน”
“ออกไปจากเกาะเทียนลี่นี้ จะมีสถานที่ที่สุดแสนจะอันตรายที่ตั้งอยู่บริเวณที่ก้นสมุทรในมหาสมุทรมังกรซ่อน โดยมันจะตั้งอยู่ห่างจากเกาะเอ้อเทียนไปทางตะวันตกสามหมื่นกิโลเ
