บทที่ 278 ผลที่ตามมา
“องครักษ์หยาน หยุดลงมือเดี๋ยวนี้”
แต่ก่อนที่เฉินเฉียงจะได้พูดจบลง มันก็ช้าเกินไป
หยานเสวี่ยผู้ซึ่งในตอนนี้กำลังเผชิญหน้ากับทั้งสองร่างนั้น ก็ได้เปลี่ยนท่าทีไปมาอยู่กลางอากาศพร้อมกระบี่ยาวในมือที่กวัดแกว่งไปมาอย่างดุร้าย พร้อมประกายกระบี่ที่สว่างวาบพุ่งเข้าใส่ทั้งสองร่างตรงหน้า
“ฮึ่ม สาวน้อย เป็นเพียงแค่กึ่งราชา แต่กับกล้าเสียมารยาทต่อหน้าราชาผู้นี้เลยรึ”
ด้วยน้ำเสียงที่โกรธเคืองนี้ดังออกมา ร่างหนึ่งก็ได้จ้องมองหยานเสวี่ยอย่างดูแคลน ก่อนจะตวัดมีดสั้นในมือออกไปอย่างรุนแรง จนทำให้หยานเสวี่ยต้องถอยร่นไปทางเฉินเฉียงในทันที
และหลังจากที่ลงพื้นได้ หยานเสวี่ยในตอนนี้แม้จะยังกำกระบี่ยาวไว้ในมือขวา แต่มือของเธอนั้นก็สั่นระรัวอย่างที่สุด แม้แต่เมิ่งน้อยที่อยู่บนอกของเธอนั้นก็ยังต้องแยกเขี้ยวยิงฟันอย่างโกรธเคืองพลางส่งเสียงออกมาอย่างไม่สบอารมณ์
“เฉินเฉียง รีบไปจากที่นี่เร็วเข้า สองคนนี้ให้ข้ารับมือเอง”
หลังจากพูดจบ หยานเสวี่ยโยนเมิ่งน้อยข้ามหัวไปใส่เฉินเฉียง พร้อมกับใบหน้าที่เส้นเลือดปูดโปน จ้องมองไปยังสองร่างที่อยู่ตรงหน้า
เมื่อทั้งสองร่างร่อนลงมายังพื้นที่ระยะห้าสิบเมตรจากเฉินเฉียง ร่างของผู้ที่เป็นผู้นำได้มองไปที่หยานเสวี่ยและพยักหน้ายอมรับในฝีมือ “ไม่เลว คุณหนูผู้นี้ แม้ว่าร่างนั้นยังเป็นเพียงกึ่งราชาแต่ก็สามารถป้องกันการโจมตีของข้าผู้นี้ที่เป็นราชาขุนพลขั้นกลางได้โดยไ
