บตะโกนออกมาในทันที และนี่ทำให้ฮั่นจุยและเว่ยฉิงเชิน ปรากฏตัวขึ้นมาต่อหน้าเขาในห้องแทบจะในทันใด
“ท่านพ่อ เกิดอะไรขึ้นคะ”
เมื่อสภาพที่ไร้เรี่ยวแรงของเว่ยหยวนตี้ พร้อมกับเลือดที่ไหลออกมาจากมุมปากแล้ว เว่ยชิงเฉินก็รีบเข้าดูอาการในทันที
“ไม่เป็นไร ข้าสบายดี”
เมื่อพูดจบ เว่ยหยวนตี้ก็ได้ผลักลูกสาวของตนออกไป ก่อนที่จะรีบพูดกับฮั่นจุยในทันที “ผู้อาวุโสฮั่น รีบจับตัวไอ้เวรเฉินเฉียงนั่นเร็วเข้าเถอะครับ”
เว่ยฉิงเชินที่ได้ยินก็ถึงกับตกใจอย่างเห็นได้ชัดเมื่อได้ยินจึงรีบถามออกมา “พ่อ นี่ท่านพูดอะไรออกมา เป็นพี่ใหญ่เฉินเฉียงที่ส่งข้อความให้ข้ามารับท่านเองนะ แล้วท่านจะจับเขาเรื่องอะไร”
“จะไปไหนก็ไป เจ้าจะไปรู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้” เว่ยหยวนตี้ได้ผลักลูกของตนออกไปอีกครั้งก่อนที่จะหันไปพูดกับฮั่นจุย “การที่ท่านผู้อาวุโสฮั่นมาที่นี่ด้วยตัวเองนั้นแสดงว่าจานฮงและจานจุนรายงานเรื่องนั้นกับผู้อาวุโสฮั่นไปแล้วใช่หรือไม่ครับ”
“ถูกต้อง”
ฮั่นจุยได้พูดออกมาด้วยใบหน้าที่กระตุกยับ “ก่อนหน้านี้ สองพี่น้องแซ่จานบอกข้าหมดแล้วว่าเฉินเฉียงนั้นเป็นคนทรยศของเผ่าพันธุ์ ตัวข้านั้นแม้จะเสาะหามันอยู่นานก็ไม่ได้ข่าวคราวอันใด”
“มีเพียงตอนที่ฉิงเชินได้รับข้อความพร้อมกับตำแหน่งของเจ้านี้จากเฉินเฉียง เมื่อข้ารู้จึงได้ตามมาด้วย”
“จะว่าก็ว่าเถอะ ผู้การเว่ย เฉินเฉียงล่ะ มันอยู่ไหน”
“พึ่งจะหนีไปครับ” เว่ยหยวนตี้ได้พูดออกมาอย่างร้อน
