ย่างกระจ่างชัดว่าเฉินเฉียงนั้นเป็นมนุษย์กลายพันธุ์กับตา ยังไม่รวมถึงการที่เขาไปอยู่ร่วมกับราชาสวรรค์มานานแล้วนั่นอีก แล้วมันจะไม่ใช่มนุษย์กลายพันธุ์ได้ยังไง
ใครกันแน่ที่พูดออกมาไร้สาระ
เมื่อเห็นท่าทางของเว่ยหยวนตี้แล้ว เฉินเฉียงก็รับรู้ได้ในทันทีว่าเว่ยหยวนตี้นั้นย่อมไม่เชื่อในสิ่งที่เขาพูดออกมา และนี่ทำให้เขานั้นไม่คิดที่จะอธิบายเรื่องราวให้เว่ยหยวนตี้รับฟังแต่อย่างใด
อีกอย่าง สิ่งที่เขาสนใจที่สุดในตอนนี้นั้นก็คือศัตรูที่ฆ่าพ่อของเขา ผู้การผู้ล่วงลับแห่งกองกำลังเทียนเว่ย
ด้วยการที่เรื่องนี้เกิดขึ้นมานานแล้ว จางหยวนและคนอื่นๆที่อยู่กองกำลังเทียนเว่ยมาก่อนก็น่าจะไม่ได้รับรู้ในเรื่องนี้
อย่างมาก พวกเขาก็แค่รับรู้ในสิ่งที่คนอื่นบอกเล่าโดยไม่ได้รับรู้ความจริงแต่อย่างใด
“จางหยวน เจิ้งยี่ นับแต่นี้พวกเจ้าไม่ต้องติดตามข้าอีก และพวกเจ้าเองก็ไม่อาจกลับไปยังตึกจอมพลเหมันต์จันทราได้ ข้าคิดว่าด้วยเรื่องของข้านี้คงจะทำให้บรรดาผู้อาวุโสสูงไม่ปล่อยพวกเจ้าอย่างแน่นอน”
“ยิ่งไปกว่านั้นคือ นับจากวันนี้ไป จะดีกว่าหากพวกเจ้าจะหาที่หลบซ่อน อย่างน้อยๆก็อย่าได้เผยตัวตนและระดับการบ่มเพาะของพวกเจ้าอีกเพื่อปกป้องตนเอง”
“กัปตัน ท่านพูดอะไรออกมาน่ะ พวกเราสาบานกันแล้วว่าจะไม่แยกจากกันอีก”
“ถูกต้อง กัปตัน แล้วยิ่งท่านนั้นยอมเผาผลาญแก่นสายเลือดของตนเพื่อช่วยผู้การเว่ยจนไม่อาจจะข้ามขั้นการบ่มเพาะได้อีกแบบนี้ นี่ยิ
