บทที่ 272 เผาไหม้
“ไม่” ลุงเว่ย ลุงไม่ต้องพูดอะไรแล้ว มันจะกระทบบาดแผล
“ไม่ว่ายังไงก็ตาม ข้าไม่อาจจะทนเห็นท่านตายโดยราชาสวรรค์ได้ ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่ว่าฉิงเชินหากรู้เรื่องนี้คงไม่มีวันให้อภัยข้าเป็นแน่”
เฉินเฉียงส่ายหัวอย่างไม่หยุดหย่อน คำพูดของเว่ยหยวนตี้นั้นกลับไปกระตุ้นให้เข้าบังเกิดความตั้งใจที่จะช่วยเว่ยหยวนตี้ยิ่งกว่าเดิม
และเพราะเหตุนี้ทำให้เฉินเฉียงไม่ได้สังเกตเลยว่าแม้แต่จะเป็นตอนนี้ เว่ยหยวนตี้ได้จ้องมองที่ปีกสีเงินบนหลังของเฉินเฉียงด้วยดวงตาที่ดุร้าย
หลังจากพูดเสร็จสิ้น เฉินเฉียงได้เปิดค่าสถานะของตนออกมา ก่อนที่จะทุ่มค่าพลังงานกว่าสามสิบล้านของตนไปเพิ่มค่าความแข็งแกร่งและความเร็ว
และนี่ทำให้เฉินเฉียงมีความเร็วเพิ่มขึ้นไปอีกระดับหนึ่ง
และเพียงการกระพือเปียกเพียงครั้งเดียวนี้ทำให้ระยะทางระหว่างเฉินเฉียงกับราชาสวรรค์เพิ่มมากขึ้นเป็นสามสิบสี่ไมล์ในทันที
และไม่เพียงเท่านั้น เพื่อไม่ให้ราชาสวรรค์ติดตามตนได้อีก เฉินเฉียงจึงได้ทิ้งบางอย่างลงไปยังพื้นดิน ก่อนที่จะโจนทะยานออกไป และทิ้งห่างราชาสวรรค์ออกไปอย่างไร้ร่องรอย
“หลานชาย พวกเราต้องกลับไปตึกจอมพลภาคกลางโดยเร็ว มีเพียงไปถึงที่นั่น พวกเราถึงจะปลอดภัย”
เว่ยหยวนตี้เองนั้นรู้สึกได้ว่าในตอนนี้ราชาสวรรค์ไม่ได้ติดตามมาจึงรีบพูดออกไป
“ไม่ต้องกังวล ข้าเข้าใจแล้ว” เฉินเฉียงพยักหน้ารับและบินพุ่งตรงไปทางเหนือพร้อมเว่ยหยวนตี้ที่บาดเ
