จ็บ
แต่เฉินเฉียงเองก็ไม่ได้โง่งมถึงขนาดนั้น
ด้วยตัวตนของเขานั้น เป็นไปได้ว่าในตอนนี้น่าจะถูกรับรู้ไปทั้งเผ่าพันธุ์แล้วก็เป็นไปได้
แล้วบอกให้เขากลับไปตึกจอมพลภาคกลางเนี่ยนะ
นี่ไม่ได้ต่างไปจากการให้เขาเข้าไปหาที่ตายโดยแท้
ในขณะที่กำลังบินอยู่นี้ เฉินเฉียงได้ส่งข้อความไปบอกจางหยวนและพวกว่าให้ไปรอเขาที่ทะเลสาบกระจกก่อน
ตราบใดที่เขาไปที่นั่น แล้วจัดการเว่ยหยวนตี้พร้อมจางหยวนและพวก เขาน่าจะหนีไปที่ไหนก็ได้โดยไม่มีใครค้นพบเขาอีก
แต่เพียงคิดขึ้นมาได้นั้น เฉินเฉียงก็รู้สึกถึงภัยอันตรายมาอยู่ตรงหน้าเขาในทันที เป็นตอนนี้ที่เขาได้เห็นว่าราชาสวรรค์และหยานเสวี่ยปรากฏตัวตรงหน้า
“เป็น ไป ได้ยังไง”
เฉินเฉียงรู้สึกจิตตกขึ้นมาอีกครั้ง
เขานั้นได้ใช้กระแสจิตของตนตรวจสอบพื้นที่โดยรอบตลอดเวลา หากราชาสวรรค์เข้ามาใกล้จริงเขาต้องรับรู้ได้สิ
แต่เป็นตอนนี้ที่เว่ยหยวนตี้ผู้ถูกพยุงตัวโดยเฉินเฉียงได้หัวเราะออกมาเล็กน้อยและพูดออกมา “ราชาสวรรค์ ข้าไม่นึกเลยจริงๆว่าวิชาเคลื่อนย้ายมิติที่แม้แต่ระดับราชาจอมพลยังยากที่จะเรียนรู้ได้เจ้ายังสามารถ แต่เจ้าที่อยู่เพียงระดับราชาเหนือมนุษย์กลับเรียนรู้ได้”
“ดูเหมือนว่าข้า เว่ยหยวนตี้คงจะหนีเจ้าไม่รอดแล้วจริงๆในวันนี้”
เคลื่อนย้ายมิติ…เหรอ
เฉินเฉียงขมวดคิ้วขึ้นมาในทันที
ถึงแม้ว่าราชาสวรรค์จะมีทักษะเคลื่อนย้ายมิติอยู่จริง แต่นั่นมันก็ต้องหมายความว่าราชาสวรรค์นั้นต้องรับรู้ว่าเ