ชาสวรรค์นั้นอยู่ๆก็ปลดปล่อยคลื่นพลังที่หนักอึ้งและทรงพลังเสียยิ่งกว่าขอบเขตจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ของเฉินเฉียงก่อนหน้า และนี่ทำให้การโจมตีของหลินไฮ่หวังนั้นสลายหายไปในทันที
“ราชาสวรรค์ ไอ้เคล็ดวิชานี้เป็นแกสินะที่สอนให้เฉินเฉียงใช้ต่อกรกับหลิวเฟิงได้น่ะ ห้ะ”
เหมือนเห็นท่าทีที่ไม่แยแสของราชาสวรรค์เฉกเช่นเดียวกับเฉินเฉียงก่อนหน้านี้แล้วทำให้หลินไฮ่หวังคิดได้ขึ้นมาและยิ่งแสดงความโกรธเกรี้ยวออกมาในทันที
ถึงแม้ทั้งสองนั้นจะอยู่ในระดับราชา แต่ราชาสวรรค์นั้นมีร่างกายที่ทรงพลังไม่เป็นสองรองใครในเหล่าราชาของมนุษย์กลายพันธุ์ หรือจะให้พูดอีกอย่างก็คือ หลินไฮ่หวังที่หวังพึ่งเพียงการโจมตีทางจิตวิญญาณเพียงอย่างเดียวเท่านั้น หากต้องต่อสู้กันจริงๆล่ะก็ย่อมตกตายไปนานแล้ว ไม่สิ แค่เจอกับราชาทักษะพิเศษระดับต้น เขาก็สามารถตกตายได้ในทันที
ราชาสวรรค์มองไปที่หลินไฮ่หวังอย่างดูแคลน ก่อนที่จะพูดออกมา “ไร้สาระ เฉินเฉียงเป็นคนของข้า ข้าย่อมสอนเขานั่นก็เป็นเรื่องธรรมดา”
“เป็นเช่นนั้น”
อีกฟากหนึ่ง เมื่อเว่ยหยวนตี้ได้ยินแบบนั้นแล้วก็ได้มองราชาสวรรค์ด้วยท่าทางเคร่งขรึม
“เฉินเฉียงเคยบอกเอาไว้ว่าเขามีอาจารย์ลึกลับอยู่คนหนึ่ง ตอนแรกข้าก็คิดว่าจะเป็นผู้อาวุโสแห่งฮุยตู๋”
“แต่เมื่อเห็นองครักษ์หยานที่อยู่ข้างเจ้านี้แล้ว ข้าก็เริ่มสงสัยมาตั้งแต่ตอนนั้นแล้วว่าเป็นเจ้าหรือไม่ แต่ข้าก็ไม่นึกว่าไอ้คนที่เขาเรียกว่าอาจารย์ผู้ล
