ึ่งที่ก่อนจะพูดต่อ “หลังจากดื่มไวน์นี่เข้าไปแล้ว ข้าจะไปเยี่ยมเยือนผู้การร่วมคนใหม่คนนี้ซะหน่อย หลังจากนั้นพวกเราจะไปที่จิ้งชวนกัน”
“ข้าว่าเจ้าไม่ต้องทำแบบนั้นหรอก” หยานเสวี่ยที่นั่งอยู่ข้างๆได้พูดออกมา “เท่าที่ข้ารับรู้มานั้น ไอ้คนที่เป็นผู้การร่วมในตอนนี้คือเว่ยหยวนตี้หรือก็คือลุงเว่ยของเจ้าน่ะ แถมตอนนี้เขายังไปอยู่ที่แนวหน้าของจิ้งชวนแล้วด้วย”
“ห้ะ แล้วราชาสวรรค์ไม่…”
เฉินเฉียงตกตะลึงในทันทีเมื่อได้ยินคำพูดของหยานเสวี่ย เขายังคงจดจำได้เป็นอย่างดีว่าราชาสวรรค์เคยเอ่ยปากออกมาว่าต้องการจะกุดหัวเว่ยหยวนตี้ให้ได้
หยานเสวี่ยลังเลไปเล็กน้อยก่อนที่จะพูดออกมา “ท่านราชาสวรรค์เองแม้จะอยากลงมือสักแค่ไหนก็ตาม แต่ไม่ต้องกังวลใจไป ด้วยเรื่องที่จิ้งชวนนี้นั้นทำให้ท่านไม่อยากจะลงมือ ไม่อย่างนั้นล่ะก็คงทำให้สถานการณ์โกลาหลมากกว่านี้เป็นแน่”
“ดี ดีมาก” เฉินเฉียงได้ถอดถอนลมหายใจออกมาอย่างหนัก ก่อนที่จะหยิบโถเหล้ายกกระดกเข้าไปอย่างเต็มปากเต็มคำ “พี่ชายทั้งหลาย ในค่ำคืนนี้จงพักผ่อนให้เต็มที่ แล้วเช้าวันพรุ่งนี้พวกเราจะพุ่งตรงไปยังจิ้งชวน”
เช้าวันถัดมา หยานเสวี่ยก็ได้พาเมิ่งน้อยจากไป
ส่วนเฉินเฉียงและพวกนั้นพุ่งตรงไปยังฐานบัญชาการในเขตจิ้งชวน
ด้วยพลังจิตของเฉินเฉียงในตอนนี้ เขาก็ได้พบเจอเต้นที่พักของเว่ยหยวนตี้ในทันทีที่ไปถึง
ในช่วงไม่กี่วันมานี้ ถึงแม้เผ่าพันธุ์มนุษย์จะสูญเสียไพร่พลไปอย่างเหลือคณานับ
