้องหลี่เชินฝ่าวงล้อมไปให้ได้”
เมื่อได้ยินคำสั่งนี้ ทั้งสองฝ่ายต่างก็หลบหนีและไล่ล่ากันอย่างบ้าคลั่ง
แม้ว่าหลี่เชินจะถูกปกป้องดีขนาดไหนก็ตาม เขาก็ยังถูกไล่ล่าจากมนุษย์กลายพันธุ์ชนิดที่หายใจหายคอได้เป็นช่วงๆเท่านั้น แต่ในที่สุดแล้ว ด้วยการที่ต้องทุ่มกำลังทั้งหมดทั้งกองกำลังของตนและกองกำลังสนับสนุน ในที่สุด หลี่เฉินก็ตีฝ่าวงล้อมไปได้
แต่ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้ตกตาย แต่อย่างน้อยๆคนนี้ในช่วงระหว่างสงครามระหว่างมนุษย์และมนุษย์กลายพันธุ์จะถูกถือว่าตายไปแล้ว
อย่างไรก็ตาม หลินไฮ่หวังก็ดูราวจะไม่ใส่ใจที่หลี่เชินรอดไปได้แต่อย่างใด เขามองไปที่เว่ยหยวนตี้ที่แสดงออกมาอย่างกระหายเลือด “เว่ยหยวนตี้ ครั้งก่อนได้ยินว่าลูกชายของผู้อาวุโสสูงถูกฆ่าตายอย่างไร้ค่าเลยไม่ใช่เหรอนั่น จากที่ข้ารู้จักนิสัยของฮั่นจุยมานั้น ข้ารู้ว่าเขาย่อมไม่ปล่อยเรื่องนี้ไปเป็นแน่”
“และดูเหมือนจะเป็นไปตามที่ข้าคาดไว้ แต่ข้าบอกไว้ก่อนล่ะว่าหากระดับราชาของพวกเจ้าคิดจะยื่นมือเข้าร่วมอีกล่ะก็ ก็อย่าหาว่าข้าไม่เตือนแล้วกัน”
เว่ยหยวนตี้ได้มองนิ่งไปที่หลินไฮ่หวัง ก่อนที่จะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่นุ่มลึก “ผู้ตรวจสอบจาน….กลับ”
หลังจากกลับถึงฐานบัญชาการแล้ว เมื่อตรวจสอบดูก็พบว่าทางเผ่าพันธุ์มนุษย์สูญเสียนักรบนับพันไปอย่างถาวร ส่วนหัวหน้าอย่างหลี่เฉินนั้นบาดเจ็บสาหัส
ในเต็นท์บัญชาการ จานฮงได้ทำการครุ่นคิดอย่างบ้าคลั่ง พลางสบถสาปแช่งออกมา “ข
