บทที่ 265 เว่ยหยวนตี้นำทัพ
“ขอบคุณที่เมตตา ท่านผู้อาวุโสฮั่น”
“ขอบคุณผู้อาวุโสฮั่นที่เมตตาข้าผู้นี้”
ยามเมื่อจ้าวลี่รู้สึกตัว เขาก็ได้ทรุดตัวลงก้มลงกราบกรานฮั่นจุยเป็นการใหญ่
ตำแหน่งผู้ตรวจการแห่งสภาสูงภาคกลางนั้นถือได้ว่าเป็นตำแหน่งสำหรับคนนอก แม้ว่าจะเป็นตำแหน่งที่ไม่สูงอะไรมากมาย แถมยังไม่มีอำนาจทางการทหารในมืออีก
แต่กลับยุคสมัยแบบนี้ เพียงแค่ได้เข้าไปอยู่ในสภาสูงนั้น ก็แทบจะเป็นสิ่งสูงสุดที่มนุษย์ทุกคนถวิลหา
ยังไม่ต้องพูดถึงการมอบตำแหน่งหรือไล่คนออกจากตำแหน่งในสภาสูงนั้น มีเพียงผู้อาวุโสสูงสุดเพียงสามคนเท่านั้นที่มีอำนาจสิทธิ์ขาดแล้ว
ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่ว่าตำแหน่งผู้ตรวจการเป็นสิ่งที่ตั้งขึ้นมาเพื่อรองรับคนนอกที่คนนอกจากจะยากไปถึงแล้ว เพียงแค่การเข้าไปมีตำแหน่งในสภาสูงนั้น นอกจากคนพิเศษอย่างเว่ยฉิงเชินที่เป็นสุดยอดอัจฉริยบุคคลแห่งเผ่าพันธุ์แล้ว ผู้ที่เข้าไปอยู่ที่นั่นได้ไม่มีใครเลยที่มีระดับการบ่มเพาะต่ำกว่าราชาจอมพล
แต่จ้าวลี่นั้นเป็นเพียงราชาขุนพลขั้นกลางเพียงเท่านั้น
ขนาดปันเหรินผู้ซึ่งเป็นถึงผู้การสูงของตึกจอมพลภาคกลางที่สูงล้ำ ก็ยังต้องขวนขวายหาเส้นสายมากมายเพื่อที่จะวางลู่ทางเพื่อให้ไปอยู่ในสภาสูงได้อนาคต กลับต้องถูกปาดหน้าโดนจ้าวลี่ชิงตำแหน่งของผู้อาวุโสนอกอย่างผู้ตรวจการนี้ไป
ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่ว่าตำแหน่งผู้อาวุโสนี้เทียบเท่ากับตำแหน่งผู้คุมของผู้การร่วมนี่อี
