่นอน”
“….แต่…..ถึงแม้ดินแดนของมนุษย์นี้จะกว้างใหญ่….แต่ก็ไม่มี….ที่ของพวกเรา”
จางหยวนที่นึกซ้ำไปซ้ำมา ยิ่งนึก ก็ยิ่งทำให้ตัวเองสับสน และเมื่อมาถึงตอนนี้ ความรู้สึกสับสนนี้ก็เริ่มแพร่กระจายไปยังคนอื่นๆในกองกำลัง ยิ่งทุกคนต่างนึกออกไปก็ยิ่งหาคำตอบกันไม่ได้เข้าไปอีก
“จางหยวนพูดได้ถูกต้องแล้ว ก่อนที่พวกเราจะตัดสินใจทำอะไรต่อไปนั้น สิ่งที่เราต้องทำก็คือหากกองกำลังของพวกเรานั้นรอดไปได้แล้ว พวกเราควรจะสู้เพื่ออะไร”
เป็นตอนนี้ที่เฉินเฉียงนั้นได้ยืนขึ้นแล้วพูดออกมา “พี่ชายทั้งหลาย ในตอนที่ข้าออกมาจากเขตแดนลับนั่น ข้าเองก็รู้สึกสับสนไม่ต่างไปจากทุกคน”
“แต่ทุกคนรู้อะไรรึเปล่า”
“ที่เกาะเทียนลี่นั่น ราชาสวรรค์ขอให้ข้าทำงานบางอย่างให้ นั่นก็คือการกวาดล้างมนุษย์กลายพันธุ์กลุ่มของหลินไฮ่หวัง”
“ห้ะ ศิษย์น้องเล็ก เจ้าจะบอกว่าไอ้เผ่าพันธุ์ที่ดูแล้วราวกับเป็นเหล็กแผ่นเดียวกันนั่นก็ยังมีความขัดแย้งภายในงั้นรึ”
เฉินเฉียงพยักหน้ารับ “ไม่เพียงเท่านั้น ราชาสวรรค์ต้องการให้ข้าช่วยดึงตัวนายพลเว่ย ผู้การแห่งกันหนันออกไปให้เขา หรือก็คือเขาต้องการชวนข้าให้ช่วยฆ่านายพลเว่ยนั่นเอง”
“กัปตัน ท่านคงไม่ได้ตอบตกลงไปหรอกนะ ท่านเว่ยนั้นเป็นคนใหญ่คนโตของเผ่าพันธุ์ หากมีอะไรเกิดขึ้นล่ะก็ เผ่าพันธุ์ของเราเองก็จะเสียหายไม่น้อยเลย หากเป็นอย่างนั้นจริง เขตกันหนันคงจะต้องตกอยู่ในความโกลาหลเป็นแน่”
“ไอ๊ยะ จางหยวน นี่เจ้าคิดว่าจ
