ไปกันเถอะ ข้าเองก็อยากเห็นจุดจบของมันยิ่งนัก”
เฉินเฉียงได้สะกดข่มความโกรธเกรี้ยวในใจเอาไว้ ก่อนที่จะเริ่มนำทางพร้อมท่าทางยินดียิ่ง
แต่หลังจากผ่านไปสิบนาที กองกำลังส่วนหนึ่งของมนุษย์กลายพันธุ์ต่อเต็มท้องฟ้าก็ได้ปรากฏตัวต่อหน้ากองกำลังของมนุษย์ที่มุ่งตรงไป
“หยุด หยุดโว้ยหยุด”
เมื่อฮั่นปู้เอ๋อเห็นฉากนี้ เขารีบออกคำสั่งให้กองกำลังของตนหยุดในทันที “ฉีน้อย นี่มันเรื่องอะไรกัน”
เพียงสิ้นคำของฮั่นปู้เอ๋อไปนั้น เขาก็ได้เห็นร่างของนายพลทักษะพิเศษขั้นสูงช่วงปลายคนหนึ่งหยุดอยู่ตรงหน้าห่างจากตนไปห้าสิบเมตร
“ฮั่นปู้เอ๋อ ไอ้เลวระยำ เจ้ากล้าส่งคนเข้าไปในที่พักแล้วฆ่าคนใต้อาณัติของข้า ในวันนี้จะไม่มีใครในที่นี้หลุดรอดไปได้โดยมีชีวิตอยู่”
ฮั่นปู้เอ๋อในตอนนี้รีบกระโดดลงจากเกี้ยวก่อนที่จะป้องมือก้มหัวและรีบพูดออกมา “พี่เฉียน ท่านเข้าใจผิดแล้ว ท่านเองก็เห็นนี่นาว่าตลอดเวลาที่ผ่านมานี้ข้าไม่ได้ส่งกำลังเสริมเข้าร่วมสงครามเลยสักครั้ง ไม่อย่างนั้นล่ะก็ท่านเองก็คง…..”
“พูดมากไปก็เท่านั้น พี่น้อง ใครก็ตามที่เด็ดหัวฮั่นปุ้ยเอ๋อได้ ข้าจะให้รางวัลอย่างงาม”
เมื่อพูดจบ มนุษย์กลายพันธุ์แซ่เฉียนก็ได้พุ่งตรงเข้าหาฮั่นปู้เอ๋อเป็นคนแรก ตามมาด้วยนายพลทักษะพิเศษคนอื่นที่บินตามมาติดๆ
“ปกป้องนายพลฮั่น”
เฉินเฉียงที่ยังคงอยู่ในรูปลักษณ์ขององครักษ์ฉีได้รีบตะโกนลั่นก่อนจะวิ่งไปหาองครักษ์อีกแปดคน
ที่เขาทำแบบนี้เพราะเข้ารับรู้ไ