บทที่ 259 หอคอยงาช้าง
เมื่อได้ยินคำกล่าวสั้นๆของราชาสวรรค์นี้ เฉินเฉียงถึงกับหัวหมุนในทันที
“ราชาสวรรค์….ท่าน….จะบอกอะไรกับข้า”
เมื่อเห็นท่าทางอันผิดแปลกของเฉินเฉียง ราชาสวรรค์ก็ยังพูดออกมาราวกับไม่แยแส “ข้า บอก ว่า ข้ารู้ว่าใครเป็นคนทำร้ายพ่อของเจ้า”
“ใคร…ใครกัน หลินไฮ่หวังเรอะ” ดวงตาของเฉินเฉียงเปลี่ยนเป็นแดงก่ำในทันที เขากัดฟันพลางกำมือแน่น ก่อนที่จะมองไปยังใบหน้าหมอกไอดำที่นิ่งเรียบของราชาสวรรค์
ยี่สิบสามปี
ถึงแม้ว่าดวงวิญญาณของเฉินเฉียงจะมาจากเมื่อพันปีก่อน แต่ในตอนนี้เขาก็ไม่ได้คิดที่จะปฏิเสธความทรงจำและเรื่องราวเกี่ยวกับของเจ้าของร่างนี้แต่อย่างใด แน่นอนว่าความเกลียดชังที่มีต่อผู้ที่ฆ่าพ่อของร่างนี้ก็ด้วย
ความรู้สึกนี้ของเขาเกิดขึ้นนับแต่ซุนต้าฮู่ได้ตกตายไป
และด้วยเหตุเดียวกันนี้ ต่อให้เขารู้ว่าราชาสวรรค์จะติดเครื่องติดตามไว้ที่ดาบดั้นเมฆของเขา เฉินเฉียงก็ไม่อาจทิ้งขว้างมันไปได้
ถึงแม้ว่าเขาจะไม่เคยพบเจอพ่อที่มีนามว่าเฉินเทียนเว่ยผู้นี้ แต่ชื่อเสียงของเขาก็ยังคงเลื่องลือในตึกจอมพลเหมันต์จันทราจนมาถึงทุกวันนี้
และในตอนนี้ เขาผู้รับสืบทอดตำแหน่งกัปตันของกองกำลังเทียนเว่ย ยิ่งทำให้เขานั้นมีความรู้สึกผูกพันกับเฉินเทียนเว่ยเข้าไปอีก
จากความคิดของเฉินเฉียงที่ส่งต่อมาให้เขานั้น เฉินเฉียงรู้เพียงว่าพ่อของเฉินเฉียงได้ตกตายโดยมนุษย์กลายพันธุ์ และนี่คือเหตุผลที่เขาไม่เคยแหนงหน่ายที่จะฆ
