วี่ยได้จ้องถมึงถึงไปที่เฉินเฉียง ก่อนที่จะละมือจากมือของเฉินเฉียงแล้วไปจับดาบของตนไว้ พลางมองไปที่เฉินเฉียงอย่างไม่วางตา ตราบใดที่เฉินเฉียงคิดไม่ซื่อ เธอจะส่งเขาไปลงนรกในทันที
“องครักษ์หยาน ไม่ต้องเกร็งจนมือสั่นขนาดนั้นหรอกน่า” เฉินเฉียงพูดออกมาเบาๆก่อนที่จะวางมือขวาไปบนหัวของราชาสวรรค์ และใช้พลังเพื่อดูดแผ่นแก่นวิญญาณออกมา
“ฮื้ม”
“ไม่จริงน่า”
“ขอลองอีกทีนะ”
“เดี๋ยวนะ”
เป็นตอนนี้ที่เฉินเฉียงได้หยุดมือกลางคัน กองที่จะมองไปที่ราชาสวรรค์อย่างตกตะลึง แล้วพูดออกมาอย่างตะกุกตะกัก “ราชาสวรรค์ …ท่าน…ท่านไม่ใช่มนุษย์กลายพันธุ์รึ ถ้า…ถ้าอย่างนั้นท่านก็เข้ามาอยู่ในฝั่งมนุษย์กลายพันธุ์ทั้งๆที่เป็นมนุษย์เช่นข้าเนี่ยนะ”
แม้จะพูดออกมาแบบนี้แต่เฉินเฉียงก็ยังลองดูดแผ่นแก่นวิญญาณดูอีกครั้ง แต่เขาก็ไม่อาจจะพบเจอแผ่นแก่นวิญญาณในหัวของราชาสวรรค์แต่อย่างใด
ราชาสวรรค์ในตอนนี้ได้เอามือขึ้นมาจับมือของเฉินเฉียงให้เอาออกจากหัวของตน ก่อนที่จะยืนขึ้นแล้วพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่นุ่มลึก “เฉินเฉียง เจ้านั้นพูดผิดแล้ว ตัวข้านั้นคือราชาสวรรค์ขนานแท้”
“เป็นไปไม่ได้ ก็ข้าตรวจสอบดูแล้ว ท่านไม่มีแผ่นพลังงานเลยสักแผ่นเดียว แล้วท่านจะเป็นมนุษย์กลายพันธุ์ได้ยังไง”
ราชาสวรรค์ยังไม่พูดอะไรออกมา เขาได้หันไปมองหน้าเฉินเฉียงก่อนที่จะพูดออกมา “เฉินเฉียง ในเมื่อเจ้าลองดูแล้ว ถ้าอย่างนั้นขอข้าลองดูบ้างได้รึเปล่า”
“แน่นอน เชิญเลย”
