นธุ์มาอยู่ที่นี่ในตอนนี้ พวกเราก็แค่เปิดมันออกเพียงเท่านั้น”
“นี่….”
เมื่อเห็นผู้อาวุโสหลี่ลังเล ฮั่นจุยก็ได้ถามออกมา “หรือว่าท่านนั้นไม่ต้องการจะรับรู้ความลับนี้ หากเป็นอย่างนั้นจริงล่ะก็ ข้า ฮั่นจุยนั้นมีเรื่องมากมายต้องทำ ถ้าอย่างนั้นคงต้องขอตัว….”
“หยุด”
ในตอนนี้ผู้อาวุโสหลี่และต้าเซียงได้พูดออกมาพร้อมกัน
ฮั่นจุยหัวเราะออกมาในทันทีที่เห็นฉากนี้
แต่กระนั้น ผู้อาวุโสหลี่ยังมีท่าทีลังเลก่อนจะพูดออกมา “ผู้อาวุโสฮั่น ถึงแม้พวกเราจะมีระดับราชาเก้าคนในที่นี้ แต่เรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน หากว่า….”
“หึหึหึ ท่านทั้งสองจะกังวลสิ่งใด”
“ตราบใดที่พวกเราทั้งสามเห็นชอบ จะมีใครหน้าไหนที่กล้าขัด”
“ถึงแม้ว่าเรื่องแบบนี้จะไม่เคยเกิดขึ้นแต่ก็ใช่ว่าจะทำไม่ได้นี่”
“ส่วนไอ้เรื่องนั้นน่ะ ข้าว่าพวกเราไม่ลองก็ไม่รู้”
เพียงฮั่นจุยพูดประโยคสุดท้ายนี้ออกมา ผู้อาวุโสของสองเผ่าพันธุ์นั้นรู้สึกกดดันอย่างหนัก
“ผลประโยชน์ย่อมมีความเสี่ยงสินะ เอาล่ะ มาลองดูกัน”
หลังจากตกลงกับผู้อาวุโสของสองเผ่าพันธุ์แล้ว ฮั่นจุยก็ได้พูดออกมาอีกครั้ง “ก่อนหน้าที่จะเริ่มเรื่องนั้น ผู้อาวุโสหลี่ ข้าว่าเรามาตกลงกันก่อนดีกว่าว่าหากพวกเราช่วยกันเปิดเขตแดนจักรพรรดิแล้วได้พบตัวหลิวหลาง ความลับที่เด็กนั่นเก็บเอาไว้จะต้องแบ่งปันให้พวกเราด้วย”
“ถูกต้อง พี่หลี่ อย่าลืมไปว่าหากไม่ได้พวกเราและผู้อาวุโสฮั่น เพียงเผ่าพันธุ์มนุษย์กลายพันธุ์ฝ่
