บทที่ 251 ตรงข้าม
เมื่อได้เห็นว่าทั้งฮั่นจุยผู้ซึ่งเป็นถึงผู้อาวุโสสูงแห่งสภาสูงภาคกลางนั้นมีสายตาที่แสดงออกถึงความอิจฉาอย่างที่สุด นี่ทำให้หัวใจของจางหยวนถึงกับหวั่นไหวจนต้องรีบส่งเสียงผ่านจิตวิญญาณบอกหวังต้าลู่ให้รีบเก็บแก่นวิญญาณทั้งหมดในทันที
เพียงแค่ชั่วพริบตา แก่นวิญญาณมากมายถูกเก็บไปโดยหวังต้าลู่ในทันที
“จางหยวน แก่นวิญญาณที่นับไม่ถ้วนพวกนี้….พวกเจ้าขุดมาจากเขตแดนจักรพรรดิงั้นรึ” ฮั่นจุยถามออกมาอย่างไม่เชื่อสายตา
เพียงสิบสองคน
หากยึดทั้งสิบสองคนนี้เป็นบรรทัดฐานแล้ว ไอ้พวกนักรบเผ่ามนุษย์ที่เหลือมันเข้าไปทำบ้าอะไรกันอยู่ในช่วงสามปีที่ผ่านมากัน
ทั้งๆที่เป็นเผ่าพันธุ์มนุษย์เหมือนกัน แต่ทำไมผลลัพธ์ที่ได้ช่างต่างกันโดยสิ้นเชิงขนาดนี้
จางหยวนได้พูดออกมาอย่างถ่อมตน “ผู้อาวุโสฮั่น ด้วยทักษะของพวกเราเพียงสิบสองคนนั้นจะสามารถได้รับของดีๆขนาดนี้ได้ยังไงกัน”
“เพียงแต่ว่าพวกเราทั้งสิบสองคนนั้นได้รับรู้มาว่าเหล่ามนุษย์กลายพันธุ์และสัตว์ประหลาดนั้นล้วนแล้วแต่สามารถตรวจพบสายแร่แก่นวิญญาณได้อย่างง่ายดาย พวกเราจึงทำเพียงรอบตรวจสอบและเสาะหา เมื่อได้โอกาสก็ฆ่าพวกมันและฉกชิงมาเพียงเท่านั้น”
“ยังไงซะพวกสัตว์ประหลาดนั้นสามารถรับรู้ถึงพลังฟ้าดินจากแก่นวิญญาณที่แรงกล้าได้โดยตรง ส่วนมนุษย์กลายพันธุ์เองก็มีเครื่องมือในการตรวจพบ”
“สำหรับมนุษย์เช่นเราแล้วที่พอจะทำได้ก็คงมีเพียงการฉกชิงมาก่อนที่พวกมันจะไป
