ได้เพียงเท่านั้น”
“หากเทียบกับพวกสัตว์ประหลาดและมนุษย์กลายพันธุ์แล้วนั้นบอกได้เลยว่าสิ่งที่พวกเราได้มานั้นช่างเล็กน้อยยิ่งนัก”
“ถูกต้อง เมื่อเทียบกับสัตว์ประหลาดและมนุษย์กลายพันธุ์แล้ว สิ่งที่พวกเราได้มานั้นช่างเล็กน้อยเสียเหลือเกิน”
ในตอนนี้ ฮั่นจุยที่ได้ยินก็ยังตกตะลึงไม่หาย ส่วนจางหยวนนั้นได้หันไปหาเฉียวกังแล้วตะคอกออกมา “เฉียวกัง ข้าบอกไว้แล้วเกียรติยศของกองกำลังเทียนเว่ยนั้นสูงล้ำเกินกว่าที่คนอย่างเจ้าจะมากล่าวหา”
“หรือเจ้าจะบอกว่าสิ่งที่พวกเราได้มานั้นเป็นการโกหกอีกหรือไง”
“พวกเราได้แสดงทุกอย่างที่เราได้มาอย่างที่ต้องการแล้ว แล้วเจ้าคิดจะกล่าวหาเช่นไรอีก”
“คืนความยุติธรรมให้กับกองกำลังเทียนเว่ยของข้ามาซะ”
“ข้า ในฐานะตัวแทนกัปตันกองกำลังเทียนเว่ย ในนามแห่งนายพลเว่ยหวู่ที่แต่งตั้งโดยผู้การสูงแห่งกันหนัน นามนี้ไม่ใช่สิ่งที่คนเช่นเจ้าจะมาพูดจากล่าวหาได้”
จางหยวนและคนอื่นๆในกองกำลังเทียนเว่ยได้พูดออกมาอย่างพร้อมเพรียง
หลังจากอึ้งทุ่งอยู่นาน ในที่สุดเฉียวกังก็ตกอยู่ในสภาพโง่งม
เป็นไปได้จริงๆหรือที่คนที่เขาเห็นในเขตแดนจักรพรรดินั่นไม่ใช่เฉินเฉียง
แต่เขาก็ยังไม่มั่นใจว่าไม่ผิดพลาด
แต่…เขาเองก็ไม่มีหลักฐาน
ต่อหน้าฮั่นจุยนั้นเขาได้ร้องขอไปมากมายเพื่อการหาหลักฐานที่เกี่ยวข้องกับการคงอยู่ของเฉินเฉียงในเขตแดนจักรพรรดิ
แต่ในตอนนี้นั้นเขายังหาหลักฐานไม่พบเลยสักอย่าง กลับกันยังทำให้กองกำลังเ
