ควรจะต้องตกตาย
เมื่อเห็นว่าตัวปัญหาอย่างเฉียวกังถูกกำจัด สมาชิกในกองกำลังเทียนเว่ย เว่ยฉิงเชินและหลู่ฟางต่างถอดถอนลมหายใจ
“ผู้อาวุโสฮั่น พวกเราจะกลับกันเลยหรือไม่” เว่ยหยวนตี้เป็นคนแรกที่ถามออกมา
“ไม่”
ฮั่นจุยยกมือขึ้นห้ามแล้วพูดออกมา “เรื่องของเฉียวกังมันเป็นเรื่องเล็ก เรายังมีเรื่องใหญ่ที่ต้องจัดการอยู่”
“ผู้อาวุโสฮั่นหมายถึง….เรื่องเกี่ยวกับบันไดสู่สรวงสวรรค์ใช่หรือไม่”
“ถูกต้อง”
ฮั่นจุยพูดออกมาด้วยสีหน้าที่จริงจัง “ในช่วงหลายร้อยปีมานี้ พวกเราทั้งสามเผ่าพันธุ์ต่างก็เข้าไปในเขตแดนจักรพรรดิอย่างนับครั้งไม่ถ้วน แต่พวกเราไม่เคยได้ยินมาก่อนว่ามีใครที่รับรู้ความลับของบันไดสู่สรวงสวรรค์มาก่อน”
“แต่ฟังจากที่เฉียวกังและจางหยวนได้พูดออกมานั้น มั่นใจได้ว่าผู้ที่รับรู้ความลับนี้จะต้องเป็นมนุษย์กลายพันธุ์อย่างแน่นอน”
“ทุกคนต่างก็รู้กันดีว่าแม้ทั้งสามเผ่าพันธุ์จะมีจุดแข็งและจุดอ่อนที่แตกต่างกันไป แต่ยังไงซะทั้งสามเผ่าพันธุ์นั้นต่างก็รักษาดุลยภาพต่อกันมาโดยตลอด”
“แต่การรับรู้ถึงความลับของบันไดแห่งสรวงสวรรค์นี้จะทำให้ดุลยภาพนั้นพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง”
“และอาจแย่ไปกว่านั้นคือไอ้พวกที่รู้ดันเป็นมนุษย์กลายพันธุ์เสียอีก”
“หากเราไม่รีบจัดการเรื่องนี้อย่างเร่งด่วนล่ะก็ เผ่าพันธุ์ของเราและสัตว์ประหลาดนั้นย่อมตกกลายเป็นข้าทาสของมนุษย์กลายพันธุ์ในอนาคตอย่างไม่ต้องสงสัย”
ผู้อาวุโสถงและผู้อาวุโสเทียผู้ซึ
