สียงให้กับตึกจอมพลแห่งกันหนันด้วยก็ว่าได้
จากเดิมที่จ้าวลี่นั้นไม่เคยเห็นตึกจอมพลแห่งกันหนันอยู่ในสายตา มาในตอนนี้ ตึกจอมพลภาคกลางนั้นได้แต่เงยหน้ามอง
เป็นตอนนี้ที่จางหยวนได้พูดออกมาราวกับไม่ใส่ใจ “นี่เป็นสิ่งที่กองกำลังเทียนเว่ยควรทำ จะบอกว่าเป็นภารกิจหน้าที่ก็ว่าได้”
“ไม่เพียงแต่อาวุธเท่านั้น แม้แต่แผ่นแก่นพลังงานพวกนี้ที่ยึดมาได้พวกเราก็จะส่งมอบให้กับตึกจอมพลของพวกเรา”
หลังจากนั้นจางหยวนก็ได้ให้เม่ยหลัวหลันและหวังต้าลู่ส่งมอบสินสงครามตามที่ได้คุยกันไว้ต่อหน้าทุกคน
เว่ยหยวนตี้ย่อมไม่ปฏิเสธ และหลังจากได้รับสินน้ำใจนี้มาก็ได้พูดออกมา “จางหยวน พวกเจ้านั้นวางใจได้เลย ข้าจะบอกให้ผู้การหลินเฟิงของพวกเจ้านั้นมอบรางวัลให้อย่างงาม”
“หวังต้าลู่ นำสิ่งของจากแหวนวงสุดท้ายออกมาดูหน่อยสิ”
หวังต้าลู่ได้มองไปรอบๆ นี่ทำให้ฮั่นจุยและคนอื่นๆเข้าใจและเดินถอยหลังไปอีกหลายก้าว จนกระทั่งเห็นหวังต้าลู่พยักหน้า เขาก็ได้ในแหวนอีกสิบแปดวงออกมาจากแหวนสุดท้าย
ทุกคนที่เห็นแทบจะกลั้นใจมองแหวนในมือหวังต้าลู่ในทันที
“คลุกๆๆๆๆๆๆๆๆ”
หลังจากผ่านไปสิบนาที แหวนทั้งสิบแปดวงของหวังต้าลู่ก็ว่างเปล่า ทุกคนในตอนนี้ต่างตกอยู่ในสภาพตกตะลึง
หลังจากผ่านไปห้านาทีเต็ม นอกจากเสียงหอบหายใจอย่างหนักแล้วก็ไม่มีเสียงอื่นอีก
นั่นก็เพราะในระยะรอบกว่าหนึ่งกิโลเมตรที่มีหวังต้าลู่อยู่ตรงกลาง ทั้งหมดล้วนแล้วแต่เป็นแก่นวิญญาณที่มีความสูงกว
