ียวกังได้ถูกหลงลืมไปนานแล้ว
“หากข้าเข้าใจไม่ผิด กองที่สองที่มีกว่าแปดร้อยแผ่นนี้ล้วนแต่ได้มาจากมนุษย์กลายพันธุ์ที่ตกตายนั่นใช่หรือไม่”
“เป็นไปได้ว่าพวกมันเตรียมที่จะฝังแก่นพลังงานพวกนี้ไว้ในหัวของมนุษย์แล้วเปลี่ยนเป็นตุ๊กตาหุ่นเชิดของพวกมันเสียกระมัง”
“แผ่นแก่นพลังงานที่เจ้าได้มาแล้วยังไม่ถูกใช้นี้ไม่เพียงแต่จะเป็นวัตถุดิบวิจัยอันล้ำค่าของพวกเราเพียงเท่านั้น มันยังหมายถึงว่าพวกเจ้าได้ป้องกันไม่ให้เกิดสายลับอีกกว่าแปดร้อยตนในหมู่พวกเรา”
“กองกำลังเทียนเว่ยนั้นสมควรแล้วที่ถูกเรียกว่ากองกำลังแห่งผู้กล้า”
“ข้า ฮั่นจุย ในนามของผู้อาวุโสแห่งสภาสูงภาคกลางนั้นขอเป็นตัวแทนในการสรรเสริญเกียรติคุณของพวกเจ้า”
“ขอบคุณค่ะผู้อาวุโสฮั่น”
โดยไม่ต้องสงสัยว่าเพียงคำพูดที่ฮั่นจุยพูดออกมานี้ไม่เพียงจะเรียกคืนเกียรติยศกลับมาให้กลับกองกำลังเทียนเว่ยได้แล้ว นี่ทำให้พวกเขามีชื่อเสียงมากกว่าเดิมเสียอีก
“เอ่อออ แม่หนูน้อย รีบบอกข้ามาว่าไอ้แผ่นใสๆสามร้อยกว่าแผ่นนี้คืออะไรกัน”
“โอ้ สิ่งนี้….”
เม่ยหลัวหลันได้หันไปมองจางหยวนปราดหนึ่งก็เห็นเขาพยักหน้าให้ เธอจึงเริ่มอธิบาย “ผู้อาวุโสฮั่น แต่เดิมเราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเจ้าแผ่นใสนั้นใช้ทำอะไรในตอนแรกเหมือนกัน”
“หลังจากลองผิดลองถูกอยู่หลายครั้งหลายครา ในที่สุดคนในกองกำลังของเราก็พบว่าแผ่นพวกนี้เต็มไปด้วยพลังงานที่มากล้น”
“และเมื่อทดลองดูก็พบว่าพวกเราสามารถดูดซับพวกมัน
