งร่างทรุดลงกับพื้นในทันทีเมื่อได้ยิน
ขนาดสิ่งของที่เม่ยหลัวหลัน ในฐานะแม่บ้านของกองกำลังถือครองไว้นั้นยังมากมายเกินกว่านักรบเผ่าพันธุ์มนุษย์กว่าสองพันคนอย่างอยากจะยอมรับได้
เขาไม่คิดมาก่อนว่าคนที่ดูแลด้านการเงินของกองกำลังนั้นจะมีอยู่แล้วเป็นคนสุดท้ายตรงหน้า
ในเมื่อเขาถูกเรียกว่าเทพเจ้าเงินตรา ไม่ใช่ว่าเขานั้นตั้งมีสิ่งล้ำค่าที่น่าสะพรึงเลยรึไง
ฮั่นจุย เว่ยหยวนตี้และคนอื่นๆเองนั้นยิ่งสนใจมากขึ้นเมื่อได้ยิน ทุกคนในตอนนี้ต่างก็มองไปที่แหวนของหวังต้าลู่ในมือชนิดที่ตาไม่กะพริบ
และเมื่อหวังต้าลู่เห็นว่าคำพูดของตนเรียกความสนใจของผู้คนได้แล้ว หวังต้าลู่ก็ไม่ลังเล ก่อนที่จะยกมือขึ้นแล้วนำของในแหวนออกมา ข้างในนั้นเป็นแหวนสามวง
หลังจากเห็นแหวนทั้งสามวงของหวังต้าลู่แล้ว ทุกคนต่างก็ถอยห่างออกไปพร้อมกันอย่างไม่ได้นัดหมาย
“ทุกท่าน แหวนวงที่หนึ่ง โปรดดู”
ทุกคนได้หันไปมองหวังต้าลู่ ก่อนที่จะหันมองหน้ากันอย่างไม่อยากจะเอ่ย
ตรงหน้าหวังต้าลู่ในตอนนี้คือแก่นคริสตัลพันกว่าก้อน
เมื่อเห็นใบหน้าที่ผิดหวังแล้ว หวังต้าลู่ก็นึกขึ้นได้ว่าลืมอธิบายออกมา “ทุกท่าน แก่นคริสตัลพวกนี้นั้นมีเพียงสองร้อยกว่าก้อนเท่านั้นที่พวกเราได้มาจากการล่าในเขตแดนจักรพรรดิ ที่เหลือเป็นของที่พวกเรามีก่อนหน้านี้แล้ว”
“เอาล่ะ พวกเรารับรู้แล้ว ต่อไป”
ฮั่นจุยพูดออกมาอย่างเคร่งขรึม
“ครับ ท่าน”
หวังต้าลู่ได้เก็บแก่นคริสตัลไป ก่อนที่จะเริ