ห็นท่าทางกระอักกระอ่วนของเฉียวกังแล้ว เขาก็ได้กระแอมออกมาใบๆและพูดไปอีกในทิศทาง
“อ่ะแฮ่ม เอานะ อย่างน้อยๆก็มีแก่นคริสตัลรวมเจ็ดสิบก้อน ไม่เลว ไม่เลว”
“ฮี่ฮี่ฮี่ ขอบคุณท่านจ้าวที่กล่าวชม แก่นคริสตัลพวกนี้มาจากสัตว์ประหลาดที่ข้าได้ฆ่าพวกมันไป”
“ท่านจ้าวลองดูนี่ นี่คือวัตถุดิบบ่มเพาะที่ข้าได้มาจากสัตว์ประหลาดและสมุนไพรบางส่วน พวกมันล้วนแล้วอยู่ในคุณภาพดี”
“แล้วก็ความจริงแล้วข้าเองได้ฆ่ามนุษย์กลายพันธุ์ไปจำนวนมาก แต่ด้วยเวลามีไม่มากจึงไม่อาจจะดูดแผ่นพลังงานออกมาจากหัวของพวกมันได้ จึงไม่มีหลักฐานมาพิสูจน์”
จ้าวลี่พยักหน้ารับอย่างพึงพอใจก่อนที่จะพูดออกมา “เฉียวกัง สิ่งที่เจ้าเก็บเกี่ยวมาได้นั้นไม่เลวเลยทีเดียว อย่างน้อยๆก็ได้รับแก่นวิญญาณมามากพอดู นี่ช่างหาได้ยากยิ่งนัก”
ฮั่นจุยเองก็มีท่าทีผ่อนคลายอย่างที่สุดก่อนที่จะบอกให้เฉียวกังเก็บสิ่งของของตัวเองกลับไปก่อนที่จะเริ่มไปตรวจสอบของนักรบคนอื่น
แหวนเก็บของกว่าหกพันวงนั้นได้ถูกตรวจสอบโดยเขาโดยใช้เวลากว่าครึ่งวัน ผู้ที่หลงเหลือเหล่านี้ล้วนแล้วแต่ได้มาทั้งมากและน้อยแตกต่างกันไป แต่กระนั้น จางหยวนและพวกต่างก็ไม่ได้มีท่าทีแยแสของจากแหวนเก็บของที่นักรบเหล่านี้ได้รับมาแต่อย่างใด
เมื่อเทียบกับพวกเขาแล้วนั้น ของของนักรบคนอื่นนั้นเปรียบได้เพียงแค่เศษเสี้ยว
“จางหยวน ถึงเวลาของพวกแกได้แล้วสินะ ไม่ใช่ว่าพวกแกนั้นอยากจะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเองนักไ
