ม่ใช่รึไงกัน”
“ข้า เฉียวกังผู้นี้ล่ะอยากจะรู้จริงๆว่าพวกเจ้าจะมีเกียรติยศให้ปกป้องแค่ไหนกัน”
“มาสิวะ ถึงเวลาพวกเจ้าแล้ว”
เฉียวกังได้ยินต่อหน้าจางหยวนอย่างท้าทาย
จางหยวนได้หรี่ตามองเล็กน้อย ก่อนที่จะเทของในแหวนออกมา
ทั้งหมดในแหวนประกอบด้วยแก่นคริสตัลระดับกลางสองก้อน ระดับสูงสามก้อน กระบี่ยาวสองเล่มและเสื้อผ้าห้าชุด
หลังจากเทออกมาสักพัก จางหยวนก็ได้หยุดมือ
แน่นอนว่าเฉียวกังเองไม่ได้คิดว่าจางหยวนนั้นอ่อนด้อย นั่นก็เพราะจางหยวนในตอนนี้เป็นถึงนายพลวิญญาณขั้นสูงเรียบร้อยแล้ว
“จางหยวน ทำไมไม่เอาออกมาอีกล่ะ เอาออกมาอีกสิวะ”
จางหยวนตอบกลับไปอย่างนุ่มนวล “ไม่ ในแหวนของข้ามีเพียงเท่านี้ แล้วจะให้ข้าเอาอะไรออกมาอีก”
“ห้ะ แค่นี้ เป็นไปไม่ได้ มันต้องมีมากกว่านี้อีกสิวะ”
เมื่อเห็นว่าเฉียวกังนั้นดื้อด้านจนน่ารำคาญ จางหยวนจึงได้ส่งแหวนมิติให้กับผู้การร่วมที่น่าเชื่อถือมากที่สุด นั่นก็คือหลิวตัน “ท่านหลิว ผู้น้อยเชื่อว่าท่านเป็นผู้ยุติธรรมที่สุด โปรดตรวจสอบด้วยตัวเอง”
หลิวตันเองที่มองเหตุการณ์อยู่ไม่ไกลนั้น เขาไม่คิดว่าจางหยวนจะลากเขาเข้าไปเอี่ยวโดยการกล่าวอ้างถึงการที่เขาเป็นผู้มีความยุติธรรมสูงแบบนี้ แม้ว่าเขาจะไม่มีทางเลือกที่จะต้องเอี่ยวแต่ก็สุขใจจนยินดีที่จะทำตาม
“หึหึหึ ก็ได้ ตาแก่คนนี้จะยอมรับคำขอของเจ้าไว้”
หลังจากพูดจบ หลิวตันได้ส่งกระแสจิตเข้าไปในแหวนมิติของจางหยวน เพียงไม่นาน เขาก็ส่งแหวน
