จเห็นหน้ากัน เว่ยหยวนตี้ก็ได้ถามออกมาในทันที “ฉิงเชิน กองกำลังของเจ้าเป็นยังไงบ้าง”
เว่ยฉิงเชินพูดออกมาอย่างขุ่นเคืองใจ “ท่านพ่อ ไม่นานหลังจากพวกเราได้เข้าไปนั้นก็ถูกแทงข้างหลังจากไอ้พวกมนุษย์กลายพันธุ์”
“ท้ายที่สุดเหลือเพียงค่า ศิษย์พี่หลู่ฟาง และชุยหยานหลันเท่านั้นที่รอดมาได้”
“หากไม่ได้กองกำลังเทียนเว่ยของพี่ใหญ่เฉินเฉียงช่วยเอาไว้ล่ะก็ พวกเราทั้งสามคงตกตายไปนานแล้ว”
“ไอ้พวกสายลับระยำ”
เว่ยหยวนตี้สบถออกมาในทันที “แล้วเจ้าได้ตัวมันหรือไม่”
“ไม่เชิงค่ะ พวกเราร่วมมือกับกองกำลังเทียนเว่ยจัดการพวกมันจนหมดสิ้น และยังฆ่าพวกมันได้อีกหลายตน”
“โอ้ แล้วกองกำลังเทียนเว่ยล่ะ เสียหายมากรึเปล่า”
“ท่านพ่อ ท่านอาจไม่เชื่อในสิ่งที่ข้าจะพูด แต่ทุกคนในกองกำลังเทียนเว่ยล้วนแล้วแต่ปลอดภัยทั้งหมด”
“ห้ะ”
เมื่อได้ยินแบบนี้แม้แต่เว่ยหยวนตี้ก็ยังตกตะลึง
ในตึกจอมพลเหมันต์จันทรานั้น กองกำลังเทียนเว่ยไม่ใช่กองกำลังที่แข็งแกร่งแต่อย่างใด จะบอกว่าเป็นกองกำลังที่อ่อนแอที่สุดเลยก็ว่าได้
แต่เขานั้นไม่คิดมาก่อนว่าจางหยวนและพวกนั้นจะอยู่รอดกลับมาอย่างปลอดภัยครบถ้วนสมบูรณ์ดี นี่เป็นเรื่องที่ยากจะเชื่อได้
“เร็วเข้า พาพ่อไปหาจางหยวนและพวกเดี๋ยวนี้”
เว่ยหยวนตี้ได้พูดออกมาอย่างตื่นเต้นยินดีพลางกึ่งจูงกึ่งลากลูกสาวของตนไปยังกองกำลังเทียนเว่ย แม้แต่จ้าวลี่และหลิวตันเองก็อดที่จะตามไปด้วยเสียมิได้
เมื่อจางหยวนได้เห็นเว่ยหยว
