”
“อัจฉริยะนับไม่ถ้วนได้ขึ้นไปที่นั่นในช่วงหลายร้อยปีนี้ แต่ข้าเองก็ไม่เคยได้ยินว่ามีใครได้รับทรัพยากรที่เลิศล้ำกลับมา กับเรื่องนี้ พวกเจ้าไม่ต้องไปใส่ใจมากนัก”
อย่างไรก็ตาม เพียงสิ้นเสียงของฮั่นจุยที่พยายามปลอบทุกคน เขาก็ได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้นอยู่ไม่ไกล
“รายงานผู้อาวุโสฮั่น ผู้น้อยคนนี้ทราบว่าใครที่สามารถเข้าล้วงความลับของเขตแดนจักรพรรดิออกมาได้ ”
เมื่อฮั่นจุยได้ยินก็หันไปทางต้นเสียงแล้วถามออกมา “ใครพูด ออกมาที่นี่เดี๋ยวนี้แล้วพูดให้กระจ่างซะ”
ทุกคนต่างก็หลีกทางไปข้างๆ เป็นเฉียวกังที่ตอนนี้ทำตัววางท่าใหญ่โต เขาได้ก้มหัวให้แล้วพูดออกมา “ผู้น้อย เฉียวกัง คนของตึกจอมพลภาคกลาง”
“โอ้…”
ฮั่นจุยหันไปมองจ้าวลี่
จ้างหลี่สับสนในทันใด
ที่ผ่านมานั้น ด้วยการที่เฉียวกังไปหาเรื่องเฉินเฉียงประดุจดั่งคู่แค้นแต่ชาติปางก่อน จ้าวลี่รับรู้เรื่องนี้เป็นอย่างดี ในตอนนั้น เพื่อให้เหล่านักรบของกองกำลังอื่นที่โดนหางเลขไปด้วยและโกรธเคืองสงบลง จ้าวลี่ไม่มีทางเลือกจึงต้องปลดเขาออกจากตำแหน่งหัวหน้าองครักษ์
ไม่คิดว่าในเวลานี้ หลังจากกลับมาจากเขตแดนจักรพรรดิแล้ว ก่อนหน้านี้เฉียวกังเป็นเพียงสมาชิกในกองกำลังองครักษ์ทำให้จ้าวลี่ไม่ได้ใส่ใจอะไร ใครจะไปคิดว่าเฉียวกังนั้นอยู่ๆจะออกมาพูดในสิ่งที่ราวกับจะทำให้ผู้คนสะเทือนเลื่อนลั่นไปได้ในทันที
คนที่เข้าไปในเขตแดนจักรพรรดินั้น เมื่อออกมาแล้วไม่มีใครเลยที่ทำท่าว่าจะได้รั
