อีกทาง เขายังใช้นิ้วตะเกียกตะกายอยู่อีกเป็นสิบครั้ง ก่อนที่จะหยุดมือและได้หยุดเคลื่อนที่ลง
หลู่ฟางที่อยู่ไม่ไกลนั้นเมื่อเห็นท่าทางของเฉินเฉียงก็ตกตะลึงจนลืมแม้แต่จะฟื้นคืนพลังของตน
ในตอนนี้ พลังใจของเฉินเฉียงนั้นแห้งจนเกือบจะหมดแล้ว ก่อนที่เขาจะได้สลบไปนั้น เขาก็ได้นำกล่องหยกออกมาจากแหวนเก็บของ
เมื่อเปิดกล่องหยกออกมา พลังงานลึกลับก็ได้ไหลไปทั่วในทุกทิศทาง
“แก่นโลหิตราชา”
คนที่อยู่โดยรอบต่างก็เปิดตากว้างอย่างอิจฉา แม้หลู่ฟางก็ไม่เว้น ทุกคนต่างมองไปที่หยดเลือดในกล่องหยกด้วยความกระหาย
“ศิษย์พี่ใหญ่ เร็วเข้า ช่วยข้าหน่อย”
เฉินเฉียงรีบพูดออกมาในทันทีเมื่อได้เห็นสายตาไม่เป็นมิตรของผู้คนโดยรอบ
ถึงแม้ว่าการต่อสู้จะไม่อนุญาตให้กระทำในพื้นที่แห่งนี้ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะปล้นชิงไม่ได้
หากมีคนใช้โอกาสหนีในการขโมยแก่นโลหิตของเขาไปล่ะก็ บอกได้เลยว่านี่คือเสียหายหลายแสนยังไม่คู่ควรที่จะเรียก
ยังดีที่เขานั้นมีหลู่ฟางอยู่ข้างๆ ด้วยนิสัยของเขาแล้วทำให้เขานั้นไม่ต้องกังวลต่อให้เขาจะอยากได้มากขนาดไหนก็ตาม
ถึงแม้ว่าเขานั้นจะไม่รู้ว่าเฉินเฉียงถึงต้องมาเสี่ยงตายใช้มันในตอนนี้ แต่หลู่ฟางก็รีบเปิดกล่องหยกออกหลังจากที่นิ่งอึ้งไป
“แม่เอ๊ย แก่นโลหิตอยู่ในมือไอ้เด็กเวรนั่น รีบไปเอามาซะ”
เหล่านักรบระดับเดียวกับนายพลวิญญาณขั้นสูงสิบกว่าคนที่เห็นว่าหลู่ฟางหยิบแก่นโลหิตออกมานั้นก็ได้รีบพุ่งเข้าหาในทันที
ถึงแม้ห