ินขึ้นไปถึงขั้นที่สี่ร้อยก็ยังไม่มีท่าทีที่จะเหนื่อยเลยสักนิด แล้วทำไมเฉินเฉียงถึงเป็นเช่นนั้นกัน
“ลูกแมวน้อย(เม่ยหลัวหลัน) ข้าว่าพวกเราควรจะไปดูว่ากัปตันเป็นอะไรรึเปล่าดีไหม หรือว่าเจ้าจะลองไปดูก่อน”
“ไม่ได้”
หนอนหนังสือหลู่จี้ได้หยุดม่อโชวในทันที “พวกเราจะทำให้คนอื่นเห็นความสัมพันธ์ของพวกเรากับกัปตันไม่ได้เป็นอันขาด”
“อีกอย่างหนึ่งคือนี่อาจเป็นหนึ่งในโชคชะตาก็เป็นได้ เจ้าสังเกตรึเปล่าว่ากัปตันยังไม่ได้ใช้พลังงานสายเลือดน่ะ”
“หากข้าเข้าใจไม่ผิด กัปตันไปถึงขั้นนั้นได้โดยไม่ใช่พลังสายเลือดเลยแม้แต่น้อย กัปตันต้องการใช้เพียงแรงกายเพียงอย่างเดียวเท่านั้น”
เมื่อได้ยินหลู่จี้อธิบาย เม่ยหลัวหลันและคนอื่นๆก็สัมผัสได้ว่าเฉินเฉียงไม่ได้ใช้พลังสายเลือดเคลือบร่างกายเพื่อเสริมแรง
การที่ก้าวขึ้นไปถึงขั้นที่หกสิบนั้นด้วยร่างกายเพรียวๆนี้หากใครรู้ก็ย่อมตกตะลึง
ความสามารถในการสังเกตของหลู่จี้นี้แข็งแกร่งนัก
ก่อนที่เฉินเฉียงจะเริ่มก้าวขึ้นสู่บันไดสู่สรวงสวรรค์นั้น เฉินเฉียงก็ตั้งใจไว้แล้วว่าจะไม่ใช้พลังสายเลือดในช่วงแรก
นั่นก็เพราะเขาสังเกตเห็นแล้วว่าบันไดสู่สรวงสวรรค์แห่งนี้นั้นเหมาะอย่างมากที่จะใช้ทดสอบร่างกายของผู้คน
เมื่อเป็นอย่างนั้นแล้วล่ะก็ เขาย่อมต้องใช้โอกาสนี้ในการทดสอบร่างกายของตน
หลังจากหยุดพักและใช้ระบบของเขาฟื้นฟูร่างกาย ตอนนี้เฉินเฉียงได้จ่ายค่าพลังงานมากมายในการเพิ่มค่าสมรรถนะร่างกา
