บทที่ 238 พายุลูกใหญ่
“เดี๋ยวนะ องครักษ์หยาน ท่านบอกว่าเขตแดนจักรพรรดิแห่งนี้ถูกหลอมรวมจากราชาของทั้งสามเผ่าพันธุ์จนก่อเกิดสิ่งที่เรียกว่าโลกใบเล็กงั้นเหรอ”
“แล้ว ทั้งราชาของทั้งสามนั่นมีโลกใบเล็กได้ยังไงกัน”
หยานเสวี่ยเองถึงกับนิ่งอึ้งไปในทันทีที่ได้ยินคำถามของเฉินเฉียง
“เฉินเฉียง ข้ารู้สึกได้ว่าตัวเจ้านั้นจะเข้าจะเรื่องระบบการบ่มเพาะแบบผิดๆอยู่สินะ เอาอย่างนี้ เจ้ารู้รึเปล่าว่าการบ่มเพาะระดับนายพลและระดับราชานั้นต่างกันยังไง”
“ก็ต้องรู้สิ ข้ารู้มาว่าก่อนหน้าที่จะเข้าถึงระดับราชานั้นจะมีระดับกึ่งราชา เมื่อถึงจุดนั้นจะต้องดูดซับแก่นคริสตัลเพื่อเพิ่มพลังสายเลือดให้เพิ่มสูงขึ้น”
“ใครก็ตามเมื่อถึงระดับกึ่งราชาแล้ว พวกเขาจะสามารถดูดซับพลังวิญญาณจากธรรมชาติหรือจากแก่นวิญญาณเพื่อเพิ่มพลังการบ่มเพาะ”
เมื่อนานมาแล้ว ก่อนที่เขาจะเข้ามายังมิติจักรพรรดิแห่งนี้ เว่ยหยวนตี้ได้อธิบายเรื่องนี้ให้เฉินเฉียงได้ฟังมาแล้ว และรู้สึกเสียดายแทนเฉินเฉียงที่ยอมสละสิทธิ์ได้อันดับหนึ่งในการประลองสี่สำนักไปอีก
นั่นก็เพราะรางวัลชนะเลิศนั้นก็คือการได้รับเทคนิคการบ่มเพาะที่สามารถดูดซับพลังฟ้าดินที่เรียกว่า บทสวดแห่งสรวงสวรรค์ แต่ยังไงซะ ในตอนนั้นเขาก็ตัดสินใจไว้แล้วว่าจะช่วยเจิ้งยี่ให้ได้รับสิ่งนั้นไป
อย่างไรก็ตาม หลังจากเฉินเฉียงได้พูดจบ หยานเสวี่ยได้ส่ายหัวไปมาแล้วยิ้มตอบ ก่อนที่จะพูดออกมา “เฉินเฉียง สิ่งที่เจ
