เจ็บอยู่แล้วคิดว่าจะได้โอกาสเล่นงานข้าได้ล่ะ ต่อให้พวกเจ้าร่วมมือกันโจมตีข้าก็ยังไม่ใช่คู่มือของข้าคนนี้”
เมื่อเห็นว่าหยานเสวี่ยได้ปล่อยรังสีฆ่าฟันออกมา เฉินเฉียงเองก็รีบเอาตัวมาขวางทางเธอเอาไว้ พร้อมกับมองไปที่เธอด้วยสายตาที่มุ่งมั่นแล้วพูดออกมา “องครักษ์หยาน หากท่านต้องการลงมือก็ฆ่าข้าก่อนได้เลย”
“เดี๋ยวนะ”
เป็นจางหยวนที่เปิดปากพูดออกมาในทันที “เฉินเฉียง เมื่อกี้เจ้าบอกว่าองครักษ์หยานคือคนของราชาสวรรค์….เหรอ”
“ไม่ใช่ว่าราชาสวรรค์ที่ว่าคือราชาเหนือมนุษย์หรอกเหรอ”
“ไม่ผิดแน่ คนของมันได้สู้กับพวกเรามาหลายครั้งหลายคราแล้ว พวกเข้าจดจำชื่อนี้ได้เป็นอย่างดี”
“นี่เจ้าไปรู้จักกับราชาสวรรค์ได้ยังไง”
“ถ้าอย่างนั้น….องครักษ์หยานของเจ้าเองก็เป็นมนุษย์กลายพันธุ์สินะ แล้วอาจารย์ของเจ้าที่พูดถึงอย่าบอกนะว่าหมายถึงราชาสวรรค์น่ะ”
“ถูกต้อง ข้าเองได้เรียนรู้พลังเหนือมนุษย์มาจากเขา”
หยานเสวี่ยในตอนนี้ได้พูดออกมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย “เฉินเฉียงนั้นถูกส่งมาเข้าร่วมกับมนุษย์โดยท่านราชาสวรรค์ แล้วมันยังไง”
“องครักษหยานนนน” เฉินเฉียงได้ร้องเสียหลงออกมาในทันที
อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นท่าทางของคนในกองกำลังของเขาแล้วก็รับรู้ได้ว่าเรื่องนี้คงไม่อาจจะหลบซ่อนได้อีกต่อไป
“เฉินเฉียง เป็นความจริง….เหรอ”
จางหยวนได้ถอยกลับไปสองสามก้าว พร้อมถามด้วยเสียงที่สั่นเคลือ
เฉินเฉียงถอดถอนลมหายใจ ก่อนที่เขาจะหันไปคุยกับหยานเส
