ปอีกครับ”
เป็นตอนนี้ที่เฉินเฉียงและเจิ้งยี่ได้มองหน้ากันก่อนที่จะหันไปมองคนที่มนุษย์กลายพันธุ์อีกฝ่ายพามาด้วยความประหลาดใจ
“องครักษ์หยาน…เหรอ”
อย่างไรก็ตาม หยานเสวี่ยไม่ได้มีท่าทางประหลาดใจแต่อย่างใด “เฉินเฉียง ข้าบอกเจ้าแล้วไงว่าไม่ว่าเจ้าจะอยู่ที่ไหน ข้า ก็หาเจ้าพบอย่างแน่นอน”
เฉินเฉียงได้เกาหัวแกร๊กๆในทันทีและพูดออกมาด้วยความรำคาญ “องครักษ์หยาน ท่านต้องการอะไรอีกล่ะ”
ที่เขาถามออกไปนั้นเพราะเขานั้นไม่รู้จริงๆว่า หยานเสวี่ยทำยังไงถึงได้หาเขาพบ
แถมยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่ว่าเขานั้นปลอมแปลงรูปลักษณ์ หยานเสวี่ยนั้นราวกับเห็นเขาแล้วก็รู้ได้ในทันทีตั้งแต่แรกเห็น
นี่ยิ่งทำให้จมูกของเขานั้นชื้นขึ้นมาด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก
มนุษย์กลายพันธุ์ที่พา หยานเสวี่ยมาเองก็ได้มองไปที่เฉินเฉียงด้วยความประหลาดใจและกล่าวออกมา “นายท่านหยาน ท่านรู้จักพวกมันเหรอครับ แต่ไม่ว่ายังไงก็ตาม นายท่านหยานโปรดล้างแค้นให้กับกัปตันของพวกเราด้วย”
หยานเสวี่ยได้มองไปที่นายพลทักษะพิเศษขั้นกลางที่พูดออกมาอย่างดูแคลนแล้วพูดออกมา “ข้าไม่ต้องการให้คนอย่างเจ้ามาชี้นิ้วสั่งข้าคนนี้ว่าต้องทำอะไรไม่ต้องทำอะไร อย่าได้บังอาจมาสั่งข้าคนนี้”
เป็นตอนนี้ที่ หยานเสวี่ยได้ชี้นิ้วของเธอขึ้นมา “ไป สังหารพวกมันซะ แน่ใจว่าเหลือศพพวกมันไว้อย่างดีเพื่อที่จะได้ฝังแผ่นแก่นพลังงานในร่างพวกมัน”
เพียงสิ้นเสียงคำสั่งของ หยานเสวี่ย เหล่านายพลทั
