กษะพิเศษก็ได้พุ่งเข้าใส่เฉินเฉียงและพวก
“เฉินเฉียง องครักษ์หยานนั้นเป็นองครักษ์ของเจ้าไม่ใช่รึไง”
“แล้วทำไมเธอไปอยู่กับพวกกลายพันธุ์ล่ะ”
“หรือว่าเธอเองก็เป็นมนุษย์กลายพันธุ์ด้วยเหมือนกัน”
“พี่ใหญ่ ข้าบอกตอบตรงเลยนะว่าเลิกถามได้เลย ตอนนี้ข้านั้นไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเรื่องถึงกลายเป็นแบบนี้”
เฉินเฉียงนั้นไม่รู้จริงๆว่าเขาจะอธิบายออกมายังไงดีเหมือนกันเกี่ยวกับเรื่องที่ว่าเธอนั้นพามนุษย์กลายพันธุ์มาหาพวกเขา นั่นก็เพราะด้วยความสามารถของเธอแล้ว เขาไม่มั่นใจอะไรสักนิดว่าเขาจะรับมือเธอได้
“กัปตัน ให้ข้ารับมือองครักษ์หยานเอง”
เจิ้งยี่ได้เตรียมที่จะพุ่งเข้าใส่ หยานเสวี่ยที่ยังคงมีใบหน้าสงบนิ่ง แต่เป็นเฉินเฉียงได้ห้ามปรามไว้
“เจิ้งยี่ เจ้าเองก็เห็นความสามารถขององครักษ์หยานมาแล้วนา ต่อให้เจ้าฝืนสู้อย่างสุดความสามารถก็ไม่ใช่คู่มือนางหรอก ให้ข้าจัดเอง เจ้าก็ไปช่วยเหลือคนในกองกำลังจัดการพวกมนุษย์กลายพันธุ์ก็แล้วกัน”
หลังจากพูดจบ เฉินเฉียงก็ได้กลางปีกบินตรงไปหา หยานเสวี่ย
ถึงแม้ว่า หยานเสวี่ยนั้นจะนำมนุษย์กลายพันธุ์มามากมาย แต่คนที่แข็งแกร่งที่สุดนั้นมีเพียงเธอเพียงเท่านั้น
ตราบใดที่เขาตรึง หยานเสวี่ยไว้ได้ กองกำลังเทียนเว่ยย่อมปลอดภัย
เมื่อเห็นว่าเฉินเฉียงพุ่งตรงมายังเธอ ใบหน้าที่น่ารักพร้อมหมวกที่มีผ้าไหมปิดบังใบหน้าไว้นั้นก็ได้ยิ้มออกมาเล็กน้อย เธอได้นำมือของเธอไพล่หลังและลอยตัวอยู่กลางอากาศ โด
