้เก็บดาบดั้นเมฆกลับไป
หยานเสวี่ยเองก็ได้เก็บกระบี่น้ำแข็งของเธอไปเช่นกัน
“เฉินเฉียง ข้าได้ยินว่าไอ้เด็กเวรที่ติดตามเจ้าในครานั้นเป็นมนุษย์กลายพันธุ์นี่นา เจ้าเป็นคนทำมันให้เป็นอย่างนั้นรึ”
“ห้ะ เอ่อออ ใช่ เจิ้งยี่เป็นเป้าหมายที่ข้าต้องทำให้เป็นมนุษย์กลายพันธุ์น่ะ เฉินเฉียงยกเหตุผลสมอ้างขึ้นมาในทันที”
“ฮ่าฮ่าฮ่า ดี ดูเหมือนว่าราชาสวรรค์จะดูคนไม่ผิดจริงๆ แถมดูเหมือนว่าคนในกองกำลังของเจ้านั้นรับรู้ว่าเจ้าเป็นมนุษย์กลายพันธุ์แล้วแต่ก็ยังฟังคำสั่งจากเจ้าอีก นี่ช่างเหนือความคาดหมายนัก”
“ถูกต้องแล้ว องครักษ์หยาน กองกำลังของข้าเองก็เป็นหนึ่งในเป้าหมายที่เข้าต้องการพัฒนาด้วยเช่นกัน”
เมื่อพูดออกไปแล้ว เฉินเฉียงก็พลันนึกสิ่งหนึ่งขึ้นมาในใจก่อนที่จะลองทำตามในสิ่งที่คิดดู “องครักษ์หยาน ท่านเองก็คงจะเห็นแล้วเหมือนกันว่ากองกำลังของข้านั้นมีความสามารถดีขนาดไหน”
“ตราบใดที่ท่านให้เวลาข้าอีกสักหน่อย ข้าเชื่อว่าพวกเขาต้องพร้อมที่จะทำงานให้กับราชาสวรรค์ได้อย่างแน่นอน”
“ดังนั้นจะดีกว่าหากเราไม่ต้องสู้กัน”
“ไร้สาระ” หยานเสวี่ยตอบกลับออกมาได้อย่างไม่ต้องคิด ก่อนที่เธอจะชี้ไปที่หลู่ฟางและพวก “เฉินเฉียง พวกมันนั้นแค่ฆ่านายพลทักษะพิเศษได้เพียงไม่กี่ตนเท่านั้น แถมพวกมันยังเป็นเผ่าพันธุ์มนุษย์อีก ตราบใดที่พวกมันเป็นมนุษย์ พวกมันก็ถือว่าเป็นศัตรูกับพวกเรา”
“หากในวันนี้พวกมันไม่ได้เป็นมนุษย์กลายพันธุ์ล่ะก็ อย่าห
