งสี่ แล้วยังมีหน้ามาบอกว่าต่อสู้อย่างยุติธรรมอีกรึ”
“ฮี่ฮี่ฮี่ พี่ชายจางหยวน เจ้าเองก็รู้ว่าขาดกำลังรบอยู่นี่นา ถ้างั้นก็เอาเป็นทำตามที่พวกข้าพูดจะไม่ดีกว่ารึไง ไม่อย่างนั้นทางพวกข้านั้นคงอาจจะพลาดพลั้งทำลายความสัมพันธ์ไมตรีจิตของพวกเราลงได้”
“เจ้า…” จางหยวนได้ชี้ไปที่ซุนเหลียงและเตรียมจะปฏิเสธ แต่เป็นตอนนี้ที่เขาได้ยินเสียงของเฉินเฉียงในจิตใจ
-จางหยวน อย่าไปเสียเวลากับไอ้พวกหน้าด้านพวกนี้ มันก็แค่เหมืองเล็กๆเหมืองหนึ่ง พวกเรายังมีเรื่องต้องทำอยู่นะ-
