ยกว่าพวกเรา และนี่มันก็แสดงให้เห็นออกมาอยู่แล้วว่าผลการต่อสู้นี้เป็นพวกข้าที่เป็นคนนำพาชัยชนะมาให้”
“แล้วสมมติว่าหากพวกเราเจอสายแร่แก่นวิญญาณข้างในอีกสักสายล่ะ แล้วพวกเราจะแบ่งกันยังไง”
“ฮ่าฮ่าฮ่า กัปตันของพวกเราพูดถูกแล้ว ข้าว่านี่คือสิ่งที่เท่าเทียมและควรทำ”
เมื่อได้ยินคำพูดจากคนของซุนเหลียงที่เห็นด้วยนี้ นี่ทำให้จางหยวนและหลู่ฟางพร้อมคนของพวกเขาโกรธเคือง
“กัปตันหลู่ ครั้งนี้พวกเราเองก็ฆ่าสัตว์ประหลาดไปเหมือนกันแล้วทำไมพวกข้าต้องให้พวกมันด้วยล่ะ เป็นพวกมันที่ทำเกินไปต่างหาก”
“จริงด้วย กัปตันหลู่ หากเป็นอย่างนี้ล่ะก็ กว่าพวกเราจะออกจากเขตแดนจักรพรรดิ พวกเราไม่ใช่ว่าจะต้องออกไปมือเปล่าหรอกเหรอ”
“รึท่านจะให้พวกเราหลังจากออกไปจากที่นี่แล้วรายงานเรื่องนี้”
“ไม่ พวกเราต้องแบ่งกันอย่างเท่าเทียม”
“ใช่ แบ่งเท่าๆกัน”
“เท่ากันเหรอ ฮ่าฮ่าฮ่า” ซุนเหลียงระเบิดเสียงหัวเราะออกมาในทันที ก่อนที่จะชี้ไปที่จางหยวนแล้วตะคอกออกมาอีกครั้ง “ถ้าหากอยากจะแบ่งครึ่งก็ได้ แต่เจ้าต้องแสดงออกมาว่าเจ้าคู่ควรกับมัน”
“เอาอย่างนี้เป็นยังไง ในเมื่อพวกเรานั้นมีจำนวนพอๆกันแล้ว พวกเรามาประลองกันอย่างยุติธรรม หากฝ่ายใดชนะกว่า ก็ยกเหมืองนี้ให้ฝ่ายนั้นไป”
เมื่อจางหยวนได้ยินแล้วก็ระเบิดความโกรธออกมาในทันที “ซุนเหลียง นี่เจ้าคิดจะระเบิดสะพานหลังจากข้ามเสร็จแล้วรึไงกัน”
“พวกเจ้ามีระดับนายพลวิญญาณถึงสิบเอ็ดคน แต่พวกเรามีเพีย