นคนนี้ อ้อ เข้าใจล่ะ เจ้านั้นอยากรนหาที่ตายนี่เอง”
เพียงพูดจบ เฉินเฉียงก็หายตัวไปอีกครั้ง
“ไม่ นายท่าน โปรดเมต….”
คำร้องขอของหลิวหมิงนั้นยังช้าเกินไป
เมื่อหลิวหมิงได้พูดจบลงก็พบว่าเฉินเฉียงกลับไปอยู่บนอากาศอีกครั้งและกำลังตรวจสอบเข้าไปในแหวนที่พึ่งได้มา
“ว้าวววว เจ้านี่มีแก่นวิญญาณมากมายถึงขนาดนี้ อย่างที่ข้าคิดไว้จริงๆว่านายพลทักษะพิเศษขั้นสูงเช่นเจ้านั้นจะยาจกได้อย่างไร”
หลังจากเก็บแหวนไปแล้ว เฉินเฉียงก็ได้มองไปที่หลิวหมิงอีกครั้งและพูดออกมา “ฮี่ฮี่ฮี่ หลิวหมิง ดูเหมือนว่าตอนที่เจ้าเข้ามาที่นี่นั้นจะหลงลืมสิ่งที่ราชาฉินเว่ยได้บอกเจ้าไปจนหมดสิ้นแล้วสินะ นี่เจ้าคิดจริงๆเหรอว่าทำแบบนี้แล้วจะรอดไปได้”
“นายท่านหลิวหลาง ท่านอย่าได้มากล่าวหากันลอยๆแบบนี้ พวกเรานั้นปฏิบัติตามคำสั่งของท่านราชาทุกกระเบียดนิ้ว นอกจากข้าได้รับคำสั่งให้เปลี่ยนเผ่าพันธุ์มนุษย์ในนี้ให้เป็นมนุษย์กลายพันธุ์แล้ว ท่านยังให้พวกข้าเก็บรวบรวม..”
“ข้าไม่สน” เฉินเฉียงได้สะบัดมือออกในทันที “หากพวกเรานั้นต่างก็เป็นมนุษย์กลายพันธุ์ก็จริง แต่ทำไมพวกเจ้านั้นถึงไม่ให้ความร่วมมือในการทำให้นายท่านผู้นี้เสร็จสมบูรณ์ในการเสี่ยงทำงานอันตราย”
“นี่นอกจากพวกเจ้าจะไม่มอบแผ่นแก่นพลังงานอย่างตรงไปตรงมาแล้ว พวกเจ้ายังไม่มอบแก่นวิญญาณมาให้ นี่ทำให้เรื่องที่จะช่วยพวกเจ้านั้นไม่มีทางเกิดขึ้นอย่างแน่นอน”
“เจ้า…..ไร้ยางอายนัก”
นายพลทักษะพิเศษ
