อีกตนหนึ่งได้ชี้หน้าไปที่เฉินเฉียงอย่างโกรธเกรี้ยวและตะคอกออกมา
เมื่อเห็นท่าทางเฉินเฉียงที่เปลี่ยนไป หลิวหมิงได้ตกตะลึงและรีบตบไปที่นายพลทักษะพิเศษตนนี้ทันที “ไอ้นรก ทำไมเจ้าถึงได้พูดจาสามหาวแบบนี้”
“กัปตันหลิว ก็ไอ้หลิวหลางคนนี้มันโลภเกินไป หากเป็นอย่างนี้ต่อไปล่ะก็ แม้แต่แก่นวิญญาณพวกเราก็ต้องยกให้มันอีกหรอกเหรอ”
“เจ้าจะไปรู้อะไร” หลิวหมิงตวาดออกมา “พวกเราได้ส่งแผ่นแก่นพลังงานให้นายท่านหลิวหลางไปทั้งหมดแล้วนะเว้ย แล้วตอนนี้หากนายท่านหลิวหลางไม่ลงมือและภารกิจที่ได้รับจากราชาฉินเว่ยจะสำเร็จได้ยังไง”
ตอนนี้หลิวหมิงไม่เหลือทางเลือกอีกแล้ว แผ่นแก่นพลังงานของพวกเขานั้นอยู่ที่เฉินเฉียง หากเฉินเฉียงไม่สบอารมณ์แล้วจากไปจริง เขาคงทำอะไรไม่สำเร็จเลยสักอย่างเดียว
เมื่อนายพลทักษะพิเศษคนอื่นได้ยินอย่างนี้แล้ว เขานั้นไม่ต้องรอให้สั่งก็ได้โยนแก่นวิญญาณทั้งหมดที่มีจากแหวนลงพื้นไป
เฉินเฉียงได้มองดูแล้ว แก่นวิญญาณเหล่านี้มีอย่างน้อยๆก็สักหมื่นก้อนเห็นจะได้
“นายท่านหลิวหลาง ท่านพอใจรึยัง” หลิวหมิงได้กันฟันแน่นและมองไปที่เฉินเฉียง
เฉินเฉียงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ แต่เขานั้นไม่ได้ลงมาเก็บในทันที เขากลับมองไปที่มนุษย์กลายพันธุ์ที่มาระบายอารมณ์กับเขาเมื่อครู่นี้
เฉินเฉียงนั้นต้องการยั่วให้มนุษย์กลายพันธุ์กองนี้โกรธอยู่นานสองนาน แต่ผู้นำของพวกมันหรือก็คือหลิวหมิงนั้นยังคงเก็บโทสะในใจไว้ได้ เว้นแต่มนุษย์กลาย
