บทที่ 215 แสงยามเช้า
ในตอนนี้ เฉินเฉียงรู้สึกนึกเสียใจที่ดันเรียกให้กองกำลังของตนเข้าร่วมเร็วเกินไป
แต่เดิม เขาคิดจะให้กองกำลังของเขานั้นใช้มนุษย์กลายพันธุ์กลุ่มนี้เป็นเครื่องฝึกฝนฝีมือ
แต่เขาไม่คิดว่าอาวุธในมือของมนุษย์กลายพันธุ์กลุ่มนี้จะทรงอานุภาพมาก หากเขาเสียคนในกองกำลังด้วยเหตุนี้ ตัวเขาเองคงทำใจได้ยาก
เมื่อคิดได้ดังนี้ เฉินเฉียงได้ตั้งตรงกลางอากาศ ก่อนที่จะเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและมุ่งตรงไปยังนายพลทักษะพิเศษตนหนึ่ง
และด้วยเหตุนี้ ในขณะที่จางหยวนและพวกพุ่งตรงเข้าสู่สนามรบ เฉินเฉียงก็ได้รับมือกับนายพลทักษะพิเศษขั้นสูง
ส่วนเจิ้งยี่นั้นเมื่อเข้าสู่สนามรบก็พุ่งเข้าใส่นายพลทักพิเศษขั้นสูงเช่นเดียวกัน ส่วนจางหยวนและคนอื่นๆต่างก็กระจายตัวรับมือกับมนุษย์กลายพันธุ์ชนิดตัวต่อตัว
ทั้งสองฝ่ายต่างห้ำหั่นกัน และในที่สุดจางหยวนและพวกก็เข้าใจถึงคำพูดของเฉินเฉียงที่พูดไว้ก่อนหน้านี้
พวกเขาเองต่างก็คิดว่าอาวุธที่เฉินเฉียงให้พวกเขาก่อนหน้านี้ดีมากแล้ว ไม่คิดว่าผ่านไปไม่ทันไรก็ต้องพบกับศัตรูที่มีอาวุธเหนือกว่า และนี่ทำให้อาวุธของพวกเขาเสียหายอย่างรวดเร็ว
“เปลี่ยนอาวุธ”
เฉินเฉียงตะโกนดังลั่นก่อนที่จะเตะอาวุธหนึ่งที่ได้มาจากนายพลทักษะพิเศษตนหนึ่งให้กัวเหลียง
หลางซานเอ๋อและคนอื่นเองก็เข้าใจและรีบหาโอกาสแย่งชิงอาวุธมาและห้ำหั่นกับมนุษย์กลายพันธุ์อีกครั้ง
“อ๊า”
เป็นเม่ยหลัวหลัน ตอนที่เธอเข้าไปชิงอาวุ
