ธมาและเตรียมจะต่อสู้ มนุษย์กลายพันธุ์ตนหนึ่งได้พุ่งเข้าใส่ก่อนที่จะฟันไปที่แขนของเธอ
ด้วยการที่อีกฝ่ายคือมนุษย์กลายพันธุ์ระดับเดียวกัน เพียงแค่นี้ เม่ยหลัวหลันก็ไม่อาจจะหลบได้แล้ว ยิ่งอีกฝ่ายนั้นมีอาวุธที่สูงล้ำ นี่ทำให้แขนขวาของเธอถูกเฉือนลึก หากไม่ใช่ว่าเธอนั้นตอบโต้ได้ทัน แขนขวาทั้งแขนของเธอก็คงไม่ได้อยู่ในที่ที่มันควรอยู่ไปแล้ว
เมื่อเห็นฉากนี้ คนที่อยู่ใกล้ๆรีบล้มศัตรูตรงหน้าก่อนที่จะพุ่งตัวเข้าไปช่วยเม่ยหลัวหลันที่กำลังถือกระบี่ในมือพร้อมสู้กับศัตรูทุกเมื่อ
ในตอนนี้ ด้วยการที่ยังเป็นการสู้กันแบบหนึ่งต่อหนึ่งอยู่ สถานการณ์จึงยังไม่คลี่คลาย
ถึงแม้ว่าเฉินเฉียงจะกังวลและร้อนรน เขาเองก็ไม่อาจเข้าไปช่วยได้ เป็นเพียงตอนที่เขาเห็นฉากเมื่อครู่นี้เท่านั้นทำให้เขาไม่มีทางเลือกจึงต้องโจมตีด้วยคลื่นเสียงทำลายวิญญาณใส่นายพลทักษะพิเศษตรงหน้า
เมื่อเห็นว่าศัตรูกุมหัวไปมาราวกับคนบ้า เขาจึงใช้โอกาสนี้สะบัดดาบไปหนึ่งทีจนหั่นศัตรูขาดเป็นสองท่อน
นี่ทำให้ทั้งกองกำลังเริ่มคลายกังวลได้บ้าง และหลังจากเม่ยหลัวหลันกินยาฟื้นฟูลงไปแล้ว เธอก็ได้เข้าร่วมการต่อสู้กับคู่หูและเพื่อนพ้องอย่างห้าวหาญ
ในตอนที่เขานั้นเข้ามาในเขตแดนจักรพรรดินี้ เฉินเฉียงนั้นคิดว่าตราบใดที่เขาไม่ได้พบเจอระดับกึ่งราชา เขามีปัญญาสู้ได้หมด
ต่อให้โชคดีไปประสบพบเจอ เขาก็ยังมั่นใจว่าหลบหนีได้อย่างปลอดภัย
หรือแม้แต่นายพลทักษะพิเศษตรงหน้า หา
