็ส่งตำแหน่งของฉิงเชินและหลู่ฟางให้จางหยวน
“ข้าต้องไปช่วยพวกเขาก่อน เมื่อพวกเจ้าเสร็จแล้วก็รีบตามข้ามาแล้วกัน”
“เจิ้งยี่ จดจำไว้ว่าทุกคนต้องปลอดภัย”
หลังจากออกคำสั่งไปแล้ว เฉินเฉียงก็ได้เก็บดาบดั้นเมฆและหยิบกระบี่ยาวเล่มหนึ่งขึ้นมาจากพื้นดิน
อีกเจ็ดร้อยไมล์จากที่นี่ในป่ารกทึบ เฉินเฉียงได้ปรากฏตัวบนอากาศ และมองไปฉากตรงหน้าด้วยสายตาเบิกกว้ง
เป็นหลู่ฟางที่ยืนตรงหน้าฉิงเชิน เขากำลังป้องกันการโจมตีจากนายพลทักษะพิเศษสองตนที่ขัดขวางการหนีของพวกเขา
นักรบในหน่วยองครักษ์ของตึกจอมพลกว่าห้าสิบคนนั้น ในตอนนี้เหลือเพียงสิบกว่าคน
ชุยหลานหลันเองในตอนนี้ก็เลือดกบปากแต่ก็ยังฝืนไว้ได้ต่อ
ด้วยการที่ต้องพบเจอกับมนุษย์กลายพันธุ์ระดับนายพลทักษะพิเศษนับร้อยคน ถึงแม้หลู่ฟางและฉิงเชินจะมีระดับการบ่มเพาะที่ไม่ต่ำเตี้ย แต่ด้วยจำนวนขนาดนี้ก็ไม่อาจจะทัดทาน
หากเป็นอย่างนี้ต่อไป เพียงสองชั่วโมงเท่านั้นพวกเขาจะถูกกำจัดโดยสมบูรณ์
เมื่อเห็นฉากนี้ เฉินเฉียงรีบสยายปีกและพุ่งตรงไป
“ฮ่าฮ่าฮ่า กัปตันเกา พวกเรามีกำลังเสริมมาอีกแล้ว”
“อื้มมมม เท่าที่ดูปีกนั่น อย่างน้อยๆเขานั้นต้องอยู่ในระดับนายพลทักษะพิเศษเป็นแน่ ไม่สิ ถึงแม้ปีกนั่นจะดูเสียหายแต่แค่ปีกอย่างเดียวก็ประเมินได้ว่าคงอยู่ในระดับห้าไม่ก็หกนะ”
“คราวนี้ไอ้พวกมนุษย์หมดโอกาสหนีเรียบร้อยแล้ว แถมผู้หญิงนั่นยังเป็นลูกสาวของผู้การแห่งกันหนันแถมยังมีร่างกายกระจ่างจิตด้วย ห
