่เองก็ยังทำตัวไม่รู้สึกรู้สาก่อนที่จะเสียบดาบไปยังหลังของศัตรู
นี่ทำให้ทั้งสองเจ็บหนักทั้งคู่
เมื่อเห็นฉากนี้ เฉินเฉียงก็ไม่ได้คิดจะปล่อยแต่อย่างใด เขาได้ใช้เคล็ดวิชาสะกดข่มวิญญาณมารสวรรค์ออกไปทำให้ศัตรูหยุดนิ่ง ก่อนที่จะฟันใส่ศัตรูจนดับดิ้นและพุ่งเข้าไปร่วมสู้กับเจิ้งยี่
นึกไม่ถึงว่าเจิ้งยี่นั้นแม้จะไม่เห็นเฉินเฉียง แต่เขาก็ยังฟันดาบขู่มาทางเฉินเฉียงทีหนึ่งและชำเลืองมองหนึ่งทีและต่อสู้ต่อไป เขานั้นต้องการสู้กับศัตรูด้วยตัวคนเดียว
เมื่อเห็นอย่างนี้ เฉินเฉียงไม่มีทางเลือกจึงได้ตรวจสอบดูวงการต่อสู้วงอื่น พร้อมกับส่งกระแสจิตตรวจสอบโดยรอบเพื่อตรวจตราว่าจะมีใครเข้ามาสอดมือหรือไม่
ไม่นาน กองกำลังเทียนเว่ยก็ได้จัดการมนุษย์กลายพันธุ์กลุ่มนี้ลงไปทีละตนทีละตน นี่เป็นชัยชนะแรกและเริ่มทำให้ทุกคนเริ่มมีขวัญกำลังใจ
เป็นตอนนี้ที่กำไลสื่อสารของเฉินเฉียงนั้นดังขึ้นมา ท่าทีของเฉินเฉียงเปลี่ยนไปในทันทีเมื่อเห็น
ฉิงเชินและหลู่ฟางถูกโจมตี
เฉินเฉียงเปิดข้อความและใช้เคลื่อนย้ายพริบตาจัดการมนุษย์กลายพันธุ์ที่เหลือในทันที
เมื่อทุกคนได้เห็นฉากนี้ก็มองกันอย่างงงงวย เฉินเฉียงจึงได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงนิ่งลึก “ฉิงเชินและศิษย์พี่ใหญ่ถูกโจมตี พวกเราต้องไปช่วยพวกเขา”
“จางหยวน เจ้ากับคนอื่นๆเก็บสินสงครามให้หมด หลังจากนั้นหั่นศพของพวกมันเป็นชิ้นๆ และอย่าได้ลืมเปลี่ยนอาวุธและชิงแหวนของพวกมันมา”
เมื่อพูดจบ เฉินเฉียงก
