บทที่ 213 หวนคืน
เมื่อได้เห็นว่าคนในกองกำลังของตนที่เคยสิ้นศรัทธาไปแล้วกลับมาเชื่อในความบริสุทธิ์ของตนจนกระทั่งยอมคิดที่จะฆ่าเฉียวกังเพื่อช่วยเหลือเขาแล้วนั้น เฉินเฉียงได้ยิ้มออกมาหลังจากที่ไม่ได้ยิ้มมานานแสนนาน
แต่เป็นตอนนี้เองที่มีบางคนเห็นต่าง
“ไม่ต้องถึงขั้นนั้นหรอก”
หนอนหนังสือหลู่จี้ได้นิ่งคิดอีกเล็กน้อยก่อนที่จะตรงมาหาเฉินเฉียง “กัปตัน ข้าคิดว่าการฆ่าเฉียวกังจะไม่ได้ช่วยอะไรอย่างแน่นอน”
“ตราบใดที่พวกเรานั้นเป็นปึกแผ่น ไม่เพียงกัปตันจะไม่สูญเสียชื่อเสียงและชีวิตไปแล้ว พวกเรายังกำจัดไอ้เวรตะไลนั่นได้ในคราวเดียวหากมันเอ่ยปากออกมา”
“ใช้วิธีไหนกัน ไอ้หนอนโง่ เลิกทำเป็นยึกยักแล้วรีบบอกพวกเรามาสักที” เสียงคนหนึ่งในกองกำลังพูดออกมาอย่างดังลั่นเพื่อให้เขารีบๆบอกออกมา
เฉินเฉียงได้มองไปที่หนอนหนังสือหลู่จี้ในทันทีเมื่อได้ยิน
หลังจากเดินไปรอบเฉินเฉียงสองรอบ หลู่จี้ก็ได้ยิ้มออกมาและพูดออกไป “ทุกคนอย่าพึ่งลืมไปสิว่ากัปตันของเรานั้นเข้ามาในมิติจักรพรรดิด้วยตัวเองน่ะ”
“ข้ายังคิดอยู่ว่าจนมาถึงตอนนี้แล้ว แม้แต่เหล่าราชาทั้งหลายแม้แต่พวกอาวุโสที่อยู่ด้านนอกเองนั้นยังคิดไปว่ากัปตันหนีไปแล้วด้วยซ้ำ”
“อีกอย่าง นอกจากเฉียวกังและกองกำลังของเราแล้วไม่มีใครเคยได้เห็นหัวหน้ายามที่อยู่ในเขตแดนจักรพรรดินี้อีกเลย”
“ตราบใดที่พวกเราไม่พูดถึงเรื่องนี้ ต่อให้เฉียวกังพบเห็นกัปตันที่นี่จริง ต่อให้มันเห็นกัปตัน
