ะมั่นใจว่าจะไม่ปล่อยให้ทุกคนต้องบาดเจ็บอีกครั้ง ไม่สิแม้แต่ต้องตกตายเช่นนั้นรึ”
“หึ”
เฉินเฉียงที่พูดออกมาตั้งมากมายนั้นแต่กลับได้รับเสียงเชิดใส่จากเจิ้งยี่เพียงเท่านั้น
“ศิษย์น้องเล็ก ช่างพวกเขาเถอะน่า ไอ้พวกนี้มันก็แค่คนที่ไม่รับฟังความจริงเพียงเท่านั้น”
กัวเหลียงได้ดึงเฉินเฉียงให้กลับเข้ามารวมกลุ่มกับคนอื่นก่อนที่จะเปลี่ยนหัวข้อ
“ศิษย์น้องเล็ก บอกข้ามาหน่อยสิว่าตกลงว่าเจ้านั้นเป็นอะไรกันแน่ แล้วปีก….”
ก่อนที่กัวเหลียงจะได้ถามช เฉินเฉียงได้หันไปมองยังชายป่าที่อยู่ด้านขวาในทันที
“มีอะไร” กัวเหลียงได้ถามออกมาอย่างเคร่งขรึม
“มีคนมาที่นี่” เฉินเฉียงตะโกนออกมาดังลั่น
นี่ทำให้ทุกคนที่ได้ยินได้ยืนขึ้นมาอย่างร้อนรนก่อนที่จะมองไปทิศทางที่เฉินเฉียงมองอยู่
ไม่กี่นาทีต่อมา กลุ่มคนประมาณสิบห้าไม่ก็สิบหกคนได้ปรากฏตัวขึ้นในครรลองสายตาของทุกคน
หลังจากมองหน้ากันแล้ว หลิวไฮ่ได้หัวเราะออกมาเป็นคนแรกอย่างดังลั่น “ฮ่าฮ่าฮ่าไม่มีอะไรหรอกน่า ทุกคน พวกเขาเองก็เป็นคนของตึกจอมพลเหมันต์ของพวกเรา”
จางหยวนที่เห็นอีกฝ่ายแล้วก็มีท่าทีอ่อนลงด้วยเช่นกัน
“โย่ว นั่นมันกองกำลังเทียนเว่ยของตึกจอมพลเหมันต์จันทราไม่ใช่รึนั่น”
“พี่ชายจางหยวน นี่ท่านบาดเจ็บงั้นรึ”
จางหยวนได้เดินเข้าไปหาคนที่พูดและสบถออกมาอย่างเย็นชา “ลีปิง กองกำลังของเจ้ามีเพียงเท่านี้เองรึ และคนอื่นล่ะ ”
คนคนนี้คือลีปิง เขาเป็นหัวหน้ากลุ่มที่ดูอ่อนเยาว์
