บทที่ 211 เกือบเชื่อ
“เฉินเฉียง หยุด”
จางหยวนไม่คิดว่าเฉินเฉียงจะโจมตีลีปิงถึงตายตั้งแต่แรกพบเจอจึงได้รีบตะโกนร้องห้าม
ฉากนี้แม้แต่กัวเหลียงและคนอื่นๆยังตกตะลึง
และนี่ยิ่งทำให้คนในกองกำลังเจ็ดคนที่พึ่งจะเชื่อในตัวเฉินเฉียงต้องสับสนในทันทีเมื่อเห็นว่าเขานั้นได้ลงมือสังหารคนของตึกจอมพลเดียวกัน
อย่างไรก็ตาม ลีปิงเองก็ตอบสนองได้ทันท่วงทีก่อนที่จะหลบไปได้อย่างฉิวเฉียดราวกับสายลม
“จางหยวน เกิดอะไรขึ้นกับไอ้บ้านี่เนี่ย ทำไมมันถึงได้โจมตีข้า”
ลีปิงได้ชี้มาที่เฉินเฉียงและถามออกมาอย่างโกรธเกรี้ยว
“อยากรู้ใช่ไหมว่าข้าเป็นใคร เรื่องนี้มันง่ายนัก” เฉินเฉียงยักไหล่ภายใต้สายตาที่ฉงนสนเท่ห์ของจางหยวน เขาได้ก้าวข้านมาก่อนที่จะงุ้มตัวลงก่อนที่จะดึงเสื้อออกและเผยให้เห็นปีกสีเงินที่อยู่ข้างหลัง
“ย้ากกกกกกกก” เสียงคำรามของเฉินเฉียงได้ดังลั่นออกมา ก่อนที่จะใช้ปีกสีเงินที่ราวกับกริดที่แหลมคมถาโถมเข้าใส่ลีปิงที่กำลังตะลึงงันอยู่
ยังไม่หมดเพียงเท่านั้น
หลังจากฆ่าลีปิงไปแล้ว เฉินเฉียงยังสยายปีกของตน และสั่งให้พุ่งโจมตีไปที่คนทั้งสิบห้าคนตรงหน้า
เมื่อเห็นฉากนี้ เจิ้งยี่ที่ได้มองฉากนี้อย่างโกรธเคืองก็ได้นำอาวุธออกมาและได้ตะโกนดังลั่น “กองกำลังเทียนเว่ย หยุดเฉินเฉียงไว้ให้ได้”
แต่นอกจากเจิ้งยี่และจางหยวนแล้ว คนอื่นๆนั้นไม่มีใครที่คิดจะขยับตัว และทำเพียงแค่มองพวกเขาจางหยวนตวัดดาบและพุ่งเข้าใส่เฉินเฉียงด้วยใบหน้
