าที่ยากจะบอกได้
แต่เป็นตอนนี้ที่จางหยวนและเจิ้งยี่ที่กำลังพุ่งเข้าใส่เฉินเฉียงนั้นได้หยุดเท้าลง พลางมองไปที่คนทั้งสิบห้าคนที่อยู่ตรงหน้า
นั่นก็เพราะเมื่อนักรบทั้งสิบห้าคนนั้นได้เห็นว่าลีปิงตกตายโดยปีกสีเงินไปแล้วก็ได้แสดงปีกสีเงินออกมาในขณะจ้องมองฉากนี้อย่างนิ่งอึ้ง
แต่ปีกของพวกมันนั้นราวกับเป็นเพียงเส้นแสงหนึ่งของปีกเฉินเฉียงเพียงเท่านั้น
เฉินเฉียงผู้สิ่งคุ้นเคยกับพลังเหนือมนุษย์นี้กว่าใครก็รับรู้ได้ในทันทีว่าปีกสีเงินของทั้งสิบห้าคนนี้อยู่เพียงระดับหนึ่ง
และนักรบทั้งสิบห้าคนที่ได้เผยปีกสีเงินของตนออกมานั้นได้รีบตะโกนออกมาอย่างลนลาน “นายท่าน ต้องมีเรื่องเข้าใจผิดแน่ๆ”
“ฮี่ฮี่ฮี่ไม่ผิดหรอกน่า ยังไงพวกเจ้าก็ต้องตกตาย”
เฉินเฉียงหัวเราะออกมาอย่างโหดร้ายก่อนที่จะพุ่งเข้าใส่กลุ่มมนุษย์กลายพันธุ์จนตกตายไปห้าตนในคราวเดียว
เมื่อเห็นฉากนี้ มนุษย์กลายพันธุ์ที่เหลือก็รีบเร่งแตกฮือแหนงหนี
แต่เป็นตอนนี้ที่จางหยวนและคนอื่นๆได้เริ่มเคลื่อนไหวแล้ว พวกเขาได้ใช้อาวุธของพวกมนุษย์กลายพันธุ์ที่เฉินเฉียงมอบให้ไล่สังหารมนุษย์กลายพันธุ์ที่เหลืออย่างรวดเร็ว
และนี่ทำให้การต่อสู้จบลงอย่างว่องไวและกลับสู่ความเงียบงัน
หลังจากผ่านไปสักพัก จางหยวนได้พูดขึ้นมาก่อนเป็นคนแรก “เฉินเฉียง เจ้ารู้ได้ยังไงว่าพวกมันเป็นมนุษย์กลายพันธุ์”
เฉินเฉียงได้ชี้ไปที่ซากร่างของมนุษย์กลายพันธุ์ตนหนึ่งแล้วพูดออกมา
“เจ้าลองไปดูบาดแผลฉ