กรรจ์ที่สุดบนร่างมันดูสิ แล้วเจ้าก็จะรู้เอง”
เมื่อได้ยินดังนั้น จางหยวนและหลางซานเอ๋อได้รีบเข้าไปตรวจสอบดูในทันที
หลังจากตรวจสอบอยู่นานแต่ก็พูดออกมาแทบจะพร้อมกัน “กัปตัน ก็แผลธรรมดานี่นา ไม่เห็นมีอะไรเลย”
เฉินเฉียงได้ส่ายหัวอย่างแหนงหน่ายและชี้ไปที่ศพของมนุษย์กลายพันธุ์ตนนี้แล้วพูดออกมา “ลองดูดีๆสิว่าแผลมันลึกมากจนเห็นเครื่องในเลยนะโว้ย”
“และข้าเองก็เห็นมันว่าตอนที่หนอนหนังสือฆ่ามันนั้น โจมตีมันเท่าไหร่ก็ไม่เป็นไร จนสุดท้ายต้องทุบกะโหลกมันถึงจะยอมตาย”
“นี่หมายความว่าเจ้านี่ตายอยู่แล้วตั้งแต่ต้น”
เมื่อพูดจบ เฉินเฉียงก็ได้หันไปหาจางหยวนและพูดออกมา “จางหยวน เจ้ายังจำตอนที่ข้าได้เปิดเผยตัวมนุษย์กลายพันธุ์ครั้งแรกได้รึเปล่า”
“ข้าเคยบอกไปแล้วว่ามนุษย์กลายพันธุ์ที่ข้าฆ่ามันไปนั้นไม่มีจิตวิญญาณ เจ้านั่นสมควรจะเป็นมนุษย์กลายพันธุ์ที่ฝังแผ่นแก่นพลังงานหลังจากที่มันตายไปแล้ว”
“เจ้าลีปิงที่เจ้ารู้จักนั่นเองก็สมควรจะเป็นแบบนั้นเหมือนกัน ข้าสงสัยมันเพราะเรื่องบาดแผลนี้จึงคิดว่ามันต้องไม่มีจิตวิญญาณเป็นแน่”
“นี่ทำให้ในตอนที่เจ้าทักทายกับมัน ข้าก็ได้ลองส่งเสียงทางจิตวิญญาณไปหามัน แต่มันดันไม่ยอมตอบสนอง นี่ทำให้ข้ามั่นใจ”
เมื่อได้ยินแบบนี้ จางหยวนและคนอื่นๆต่างก็รู้สึกตกตะลึง
“ไม่ดีแล้ว” หนอนหนังสือได้อุทานออกมาอย่างตกใจ “นี่หมายความว่านอกจากลีปิงแล้วยังมีคนอื่นที่อาจตกในแผนการนี้ของพวกมัน”
“หากเป็